آينده پژوهي توسعه گردشگري شهري (مطالعه موردي: شهر اردبيل)

امروزه گردشگري يكي از مهمترين صنايع جهان است كه در توسعه شهرها نيز نقشي اساسي دارد. از همين جهت، برنامه ريزان در پي استفاده از روش هاي نوين و اصولي براي توسعه آن در آينده هستند. در همين راستا، اين پژوهش قصد دارد با تكيه بر روش آينده پژوهي، براي توسعه گردشگري شهر اردبيل برنامه ريزي كند. پژوهش حاضر از لحاظ ماهيت، توصيفي- تحليلي و از لحاظ هدف، كاربردي است. جامعۀ آماري اين تحقيق كارشناسان آشنا به گردشگري شهر اردبيل مي باشد كه به روش گلوله برفي تعداد 10 نفر از آنها به عنوان نمونه منتخب تحقيق مورد استفاده قرار گرفته است. در اين تحقيق از مدل تحليل محتوايي، مدل معادلات ساختاري (تحليل تاثيرات متقابل)، روش سناريونويسي و مدل تركيبي پستل و سوات استفاده شده است. در همين خصوص، نتايج تحقيق نشان داده است كه متغيرهاي منابع انساني، تحريم ها، مديريت تخصصي، خدمات درماني، آموزش، برنامه ريزي، تنوع سازي و رقابت پذيري، نيروهاي پيشران اين تحقيق هستند. همچنين از ميان بسياري از سناريوها، تعداد 5 سناريو قوي به دست آمد كه 2 مورد آن وضعيت خوشبينانه است. در خوشبينانه ترين حالت گردشگري شهر اردبيل در افق 1420 توسعه خواهد يافت. كه در اين خصوص راهبرد تهاجمي، راهبرد منتخب تحقيق است. در نهايت مي توان چنين نتيجه گيري نمود كه عوامل متنوعي در توسعه گردشگري شهر اردبيل دخيل هستند، كه لازم است در هرگونه برنامه ريزي براي توسعه گردشگري شهر اردبيل به نقش كليدي و اساسي اين عوامل توجه كرده و متناسب با سناريوهاي استخراجي، راهبردهاي مناسب تدوين نمود.