تحليلي بر عوامل جغرافيايي موثر در الگوي مسكن روستايي (مطالعه موردي: روستاهاي پلكاني شهرستان خلخال)

ايجاد و گسترش سكونتگاه‌هاي روستايي تحت تاثير عوامل گوناگوني است، اين عوامل به دو دسته عوامل طبيعي و انساني تقسيم مي‌شوند، كه تاثير آنها بر ساخت و الگوي اين سكونتگاه ها غيرقابل انكار است. تغييرات صورت گرفته در الگو و شيوه معماري مسكن روستايي بسيار زياد و به شكل‌هاي مختلفي رخ داده است. بررسي نقش عوامل طبيعي و انساني در الگوي مسكن روستايي و تعيين ميزان همبستگي اين عوامل با مسكن روستايي هدف عمده پژوهش حاضر مي باشد. روش تحقيق در اين مطالعه از نظر هدف كاربردي و از نظر روش توصيفي – تحليلي مي باشد. در بخش اول نتيجه مطالعات نشان مي‌دهد، عوامل طبيعي نقش بسيار موثري در  الگوي مسكن روستايي در اين منطقه داشته است. از اين رو در بين عوامل طبيعي، توپوگرافي خاص منطقه، نقش پر رنگتري نسبت به ديگر عوامل محيطي داشته‌ است. در بين عوامل انساني نيز  عامل فرهنگي_اجتماعي بيشترين تاثير را بر الگوي مسكن روستايي داشته است. جامعه آماري تحقيق 5 روستاي پلكاني شهرستان خلخال با 10650 نفر جمعيت در قالب 1940 خانوار مي‌باشد. حجم نمونه از طريق فرمول كوكران 320 خانوار روستايي انتخاب شده است، كه به صورت نمونه‌گيري تصادفي مورد پرسشگري قرار گرفته‌اند. براي تحليل داده‌ها از روش همبستگي پيرسون و اسپيرمن و رگرسون چند متغيره با استفاده از نرم افزار SPSS كمك گرفته شده است. نتايج حاصل نشان مي‌دهد كه ارتباط معني‌دار و نسبتا قوي با ضريب 0.675 بين عوامل انساني و الگوي مسكن روستايي در محدوده مورد مطالعه وجود دارد، به نحوي كه شاخص فرهنگي – اجتماعي حدود 58.8 درصد بر الگوي مسكن را تبيين مي‌كند.