بررسي تأثير قدرت بر مؤلفه‌هاي تفكر راهبردي در مديريت شهري(نمونه موردي: شهر خرم آباد)

محيط شهري ائتلافي از سازمان هاست كه از طريق فرايند غيرمطمئني از چانه‌زني ها و تعديل متقابل خواسته‌ها، به سمت تحقق اهداف متكثر حركت مي‌كنند. چون يكي از مسايل راهبردي سازمان هاي شهري، قدرت گروه هايي است كه توان تحميل محدوديت هايي بر سازمان دارند، تفكر راهبردي نه تنها بايد سيستمي از راهبرد براي دستيابي به مزيت رقابتي و ايجاد ارزش خلق كند كه بايد راهبرد مشروعيت را براي توجيه حقانيت راهبرد سازمان از طريق يك فرايند چانه زني سياسي با ساير نهادها در شهر ارايه كند. پژوهش حاضر درپي آن است كه به بررسي و اولويت بندي مؤلفه هاي قدرت مؤثر بر تفكر راهبردي در عرصه مديريت شهري در شهر خرم آباد بپردازد. اين پژوهش از نظر هدف، كاربردي و از نظر روش توصيفي پيمايشي است. متغيرهاي پژوهش مؤلفه هاي قدرت مؤثر بر تفكر راهبردي هستند كه از طريق روش دلفي و مدل تاپسيس شناسايي و رتبه آن ها مشخص شدند. جامعه آماري متشكل از متخصصان و خبرگان مديريت شهري خرم آباد شامل خبرگان دانشگاهي، مديران اجرايي، مشاوران درحوزه طراحي و اجراي راهبرد و تعداد 14 نفر است. در گام اول با مطالعه مدل ها و رويكردهاي تفكر راهبردي و نظريه هاي قدرت در شهر، ده مؤلفه شناسايي و سپس با روش دلفي و با نظر خبرگان و در سه مرحله  نهايي و در گام سوم از روش تاپسيس به منظور رتبه بندي مولفه ها استفاده شد. در نهايت و با توجه به نتايج تجزيه و تحليل تاپسيس، مؤلفه هاي منابع قدرت سازمان هاي شهري، ساختار انگيزشي ذينفعان و نحوه تعامل بين ذينفعان كليدي و ميدان قدرت در شهر، مؤلفه هاي مهم قدرت مؤثر بر تفكر راهبردي در مديريت شهري هستند.