ارزيابي نقش مشاركت مردمي در نوسازي بافت فرسوده (مورد مطالعه: شهر رشت)

بافت هاي فرسوده و قديمي شهرهاي كشور با گذشت زمان و عدم توجه و نگهداري مناسب، دچار فرسودگي و اضمحلال كالبدي و عملكردي شده است. شهر رشت نيز همانند اين شهرها از بافتي قديمي برخوردار است. اين  شهر با مشكلاتي از قبيل نابسامان بودن عرض شبكه معابر، فرسودگي شديد بناهاي مسكوني،دانه بندي قطعات كوچك و خيلي كوچك مواجه است. در اين راستا، هدف از تحقيق حاضر بررسي نقش مشاركت مردمي در نوسازي بافت فرسوده شهر رشت است. روش تحقيق توصيفي- تحليلي است كه  براي گردآوري اطلاعات از روش اسنادي ـ كتابخانه اي و ميداني استفاده است. ابزار گردآوري اطلاعات تحقيق حاضر نيز پرسشنامه، مصاحبه، مشاهده، و مطالعات ميداني مي باشد. جامعه آماري اين پژوهش شهروندان ساكن بافت فرسوده شهر رشت هستند كه با استفاده روش نمونه گيري كوكران 384 نفر به عنوان نمونه آماري و به روش تصادفي انتخاب گرديد. نتايج به دست آمده از تحقيق نشان داد كه بررسي مقدار سودمندي (s) و مقدار نارضايتي (R) در شاخص هاي تحقيق براي منطقه 2 شهر رشت (با مقدار سودمندي 389/0) نشان مي دهد كه اين منطقه با دارا بودن كمترين فاصله از نقطه ايده ال و  با مقدار 177/0 كمترين مقدار تأسف ( نارضايتي) نسبت به ساير مناطق در زمينه مشاركت مردمي رتبه بالاي را براي ارتقاء شاخص هاي مشاركت مردمي در راستاي نوسازي بافت هاي فرسوده به خود اختصاص داده است.