بررسي چالش‌هاي هم‌پيوندي مناطق روستايي و شبكه‌هاي فرامنطقه‌اي با رويكرد نوآوري اجتماعي منطقه(محدوده مورد مطالعه: مناطق روستايي شهرستان سميرم)

امروزه نوآوري در تقويت شبكه هاي فرامنطقه اي اهميت بسياري دارد. شبكه هاي نوآورانه منطقه اي ميتوانند با استفاده از رويكردهاي همپيوندي مناطق روستايي ارتباطات مستحكمي را با شبكه هاي فرامنطقه اي برقرار كنند. شرايط غيرقابل انتظاري كه اين پژوهش  پيرامون آن شكل گرفته آن است كه در محدوده شهرستان سميرم عليرغم امكانات بسياري كه براي شكل گيري شبكه نوآور منطقه اي وجود دارد، اين منطقه نتوانسته است به هيچ شبكه اي حول نوآوري منطقه اي من جمله شبكه نوآور اجتماعي دست يابد. هدف اين پژوهش بررسي چالش هاي شبكه هاي نوآوري اجتماعي با رويكرد هم پيوندي مناطق روستايي با شبكه هاي فرامنطقه اي است، سوال اصلي اين است كه چالش هاي كليدي سد راه ايجاد شبكه هاي نوآور اجتماعي و همچنين شركت هاي اجتماعي كدامند؟ اين مقاله در نظر دارد با تحليل محتواي كيفي مبتني بر مصاحبه هاي نيمه ساختار يافته با خبرگان اين حوزه به بررسي چالش هاي شبكه هاي نوآورانه روستايي بپردازد. روش پژوهش كيفي اكتشافي است كه بر مبناي مصاحبه نيمه ساختار يافته با مسئولين و متخصصان محلي برنامه ريزي منطقه اي و توسعه روستايي مي باشد. در تجزيه و تحليل اطلاعات، با استفاده از تحليل محتواي كيفي مصاحبه ها، با استفاده از نرم افزار MAXQDA يافته هاي پژوهش ارائه گرديد. نتايج حاكي از آن است كه مناطق روستايي سميرم داراي ضعف زيرساختي، مديريتي، اقتصادي است و عدم مشاركت مردم در توسعه روستا نيز يكي از چالش هاي حائز اهميت است كه در پي بي اعتمادي مردم نسبت به مسئولين محلي و همچنين قبيله گرايي در اين مناطق به وجود آمده است. در مناطق روستايي سميرم ميتوان با استفاده از شركت‌هاي‌ فني و مهندسي كشاورزي كه زير نظر جهادكشاورزي فعاليت دارند به توسعه و ايجاد شبكه هاي نوآور اجتماعي پرداخت، زيرا كه سازوكاري نزديك به شركت هاي اجتماعي بررسي شده در مباني نظري دارند.