ارزيابي زماني گردشگري شهري در پيرانشهر با استفاده از شاخص‌هاي اقليمي تعطيلات (HCI) و اقليم گردشگري (TCI)

گردشگري پديده‌اي است كه با سازوكاري در هم تنيده و پنهان در زمان‌ها و مكان‌هاي مختلف اشكال گوناگوني به خود مي‌گيرد و به همين خاطر تأثيرات كاملاً متفاوتي را بر جوامع انساني بر جاي مي‌نهد. يكي از مهم ترين راه كارهاي گسترش صنعت گردشگري در يك منطقه شناخت و بررسي وضعيت اقليمي آن در ماه هاي مختلف سال است و شرايط اقليمي مقصد يكي از مهم‌ترين اطلاعات مورد نياز گردشگران براي سفر مي‌باشد. لذا در اين پژوهش، شرايط اقليمي شهر پيرانشهر با استفاده از داده هاي اقليمي دوره 30 ساله (2018-1989) و بهره گيري از شاخص اقليم گردشگري (TCI) و شاخص اقليمي تعطيلات (HCI) جهت تعيين ماه هاي مطلوب از نظر گردشگري مورد ارزيابي قرار گرفت. اين شاخص ها از طريق رتبه بندي و وزن دهي به متغيرهاي دما، رطوبت، بارش، ساعات آفتابي و سرعت باد به ارزيابي تناسب شرايط اقليمي براي گردشگري مي پردازند. نتايج حاصل از شاخص هاي مورد بررسي نشان داد كه هر دو شاخص، در فصل زمستان از نظر امتياز تقريباً يكسان هستند و كمترين امتيازهاي هر دو شاخص مربوط به اين فصل است. در اواخر فصل بهار و تابستان وجه تمايز شاخص TCI و HCI آشكار مي گردد به طوري كه برعكس شاخص TCI بيشترين امتياز HCI در فصل تابستان مشاهده مي شود. علت اين امر مقادير بالاي امتيازدهي به دما در اين شاخص است. در فصل تابستان تقريباً از نظر نمايش وضعيت گردشگري شبيه هم هستند و تنها تفاوت در مقدار امتياز مي باشد در اواسط و اواخر فصل پاييز نيز تقريباً وضعيت مثل يكديگر است. در مجموع مقايسه دو شاخص مورد بررسي نشان داد كه شاخص TCI حاكي از طيف وسيع شرايط اقليمي از نظر گردشگري در طول سال است. در حالي كه شاخص HCI تغييرپذيري و نوسان كمتري را نشان مي دهد. لذا شاخص TCI نمود بهتري نسبت به شاخص HCI براي وضعيت اقليمي پيرانشهر دارد. در مجموع بر طبق نتايج حاصل مشخص گرديد ماه هاي ارديبهشت، خرداد، شهريور و مهر از بيشترين مطلوبيت شرابط اقليمي براي گردشگري در شهر پيرانشهر برخودارند.