بررسي نقش مادري در آموزه‌هاي فاطمي مبتني بر نظريه‌ «شكوفايي»

خانواده نظامي است هدفمند و منسجم كه در آن هريك از اعضا موقعيت‌ و نقش‌ خاصي دارد. مادري يكي از نقش‌هايي است كه دين اسلام به آن اهميت بسيار داده است. يكي از رسالت‌هاي اصلي مادر اين است كه بتواند براي شكوفايي فرزندان خود گام بردارد. مادر براي اينكه بتواند رفتارهاي مطلوبي از خود بروز دهد نيازمند الگويي مناسب است. هدف اين تحقيق آن است كه نقش مادر را در آموزه‌هاي زندگاني فاطمي با توجه به نظريه «شكوفايي» سليگمن بررسي كند. روش اين پژوهش «تحليل محتواي كيفي» از نوع جهتدار است. بدين‌روي اين مراحل را پي گرفته است: 1) مطالعه‌ مباني و مفاهيم اصلي نظريه‌ شكوفايي؛ 2) عرضه‌ سازه‌ها و مفاهيم اصلي نظريه‌ شكوفايي به متون انتخاب‌شده؛ 3) طبقه‌بندي مفاهيم اوليه‌ موجود در آموزه‌هاي فاطمي و 4) بررسي و تبيين هريك از مقوله‌هاي انتخابي و سازه‌هاي شكوفايي با مفاهيم اوليه آموزه‌هاي فاطمي. نتيجه به‌دست‌آمده از بررسي مفاهيم حاكي از آن است كه سبك زندگي حضرت فاطمه بيانگر يك ارتباط سازنده با فرزندان است كه به موجب آن شكوفايي فرزندان تسهيل مي‌شود كه از آن مي‌توان به‌منزله يك الگو ياد كرد. همچنين توجه به شكوفايي فرزندان از منظر زندگاني حضرت فاطمه سبب مي‌شود رشد و شكوفايي فرزندان جامع و كامل تحقق يابد.