اثربخشي آموزش مهارت‌هاي مثبت‌انديشي با تأكيد بر آموزه‌هاي ديني بر سرمايه روان‌شناختي و بهزيستي روان‌شناختي دانش‌آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسي اثربخشي آموزش مثبت‌انديشي با تأكيد بر آموزه‌هاي ديني بر سرمايه روان‌شناختي و بهزيستي روان‌شناختي دانش‌آموزان انجام شد. پژوهش موردمطالعه از نوع نيمه‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون‌ـ‌پس‌آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماري شامل تمامي دانش‌آموزان پسر سال سوم دوره دوم متوسطه شهر خوي در سال تحصيلي 1400‌ـ‌1401 بود. به‌منظور انتخاب آزمودني‌ها، با استفاده از روش نمونه‌گيري خوشه‌اي، چهل نفر به‌صورت تصادفي انتخاب شدند و در دو گروه آزمايش (بيست نفر) و گروه گواه (بيست نفر) جايگزين شدند. براي هر دو گروه، پيش‌آزمون اجرا شد. برنامه مداخله‌اي مثبت‌انديشي بر مبناي آموزه‌هاي ديني به گروه آزمايش به‌مدت ده جلسه نود دقيقه‌اي آموزش داده شد. در پايان دوره آموزش، پس‌آزمون اجرا گرديد. براي جمع‌آوري داده‌ها در اين پژوهش، از پرسش‌نامه سرمايه روان‌شناختي (لوتاتز، يوسف و اوليوا، 2007) و پرسش‌نامه بهزيستي روان‌شناختي (ريف، 1989) استفاده شد. داده‌هاي پژوهشي با استفاده از روش تحليل كوواريانس بررسي شد. نتايج تحليل داده‌هاي اين پژوهش نشان داد كه آموزش مثبت‌انديشي بر مبناي آموزه‌هاي ديني توانسته است سرمايه روان‌شناختي و بهزيستي روان‌شناختي دانش‌آموزان را افزايش دهد و افراد مورد مطالعه در گروه آزمايش در مرحله پس‌آزمون به‌طور معناداري سرمايه روان‌شناختي و بهزيستي روان‌شناختي بيشتري داشتند (0.005P ). درمجموع، نتايج به‌دست‌آمده از اين پژوهش سودمندي و تأثير آموزش مثبت‌انديشي بر مبناي آموزه‌هاي ديني در افزايش سرمايه روان‌شناختي و بهزيستي روان‌شناختي دانش‌آموزان را تأييد مي‌كند.