پيش‌بيني سطح تحول رواني‌ ـ‌ معنوي از طريق باورهاي ناكارآمد شناختي و احساس گناه در مبتلايان به اختلال وسواس‌ ـ‌ بي‌اختياري

پژوهش حاضر با هدف پيش‌بيني سطح تحول رواني ـ معنوي از طريق باورهاي ناكارآمد شناختي و احساس گناه در مبتلايان به اختلال وسواس ـ ‌بي‌اختياري شكل گرفته است. طرح پژوهش حاضر، توصيفي از نوع همبستگي است. جامعه آماري در اين پژوهش، كليه بيماران وسواس ـ بي‌اختياريِ مراجعه‌كننده به مراكز مشاوره شهر قم با شكايت اصلي اختلال وسواس ـ بي‌اختياري به‌تعداد ششصد نفر بود، كه تعداد 240 نفر با استفاده از روش نمونه‌گيري هدفمند به‌عنوان اعضاي نمونه انتخاب شدند. اعضاي نمونه با پاسخ دادن به پرسش‌نامه وسواس ييل ـ براون و نمره شدت وسواس بالاتر از 7، انتخاب شدند و به پرسش‌نامه باورهاي ناكارآمد شناختي، پرسش‌نامه تحول رواني ـ معنوي جان‌بزرگي و پرسش‌نامه احساس گناه گوگلر و جونز پاسخ دادند. در تحليل داده‌ها از تحليل رگرسون استفاده شد. نتايج پژوهش نشان داد كه مؤلفه‌هاي متغير باورهاي ناكارآمد شناختي درمجموع توانستند 21 درصد واريانس نمره‌هاي سطح تحول رواني ـ معنوي را در بيماران OCD پيش‌بيني كنند. همچنين بررسي ضريب بتا نشان داد كه از بين مؤلفه‌هاي باورهاي ناكارآمد شناختي، تنها مؤلفه انجام كامل امور توانست پيش‌بيني‌كننده معنادار متغير سطح تحول رواني‌ـ‌معنوي باشد. يافته‌ها، فرضيه دوم پژوهش را مبني بر پيش‌بيني سطح تحول رواني‌ـ‌معنوي از طريق احساس گناه در بيماران OCD تأييد نكردند.