تقابل ايدئولوژي‌ها در ژئوپليتيك قفقاز جنوبي؛ پان‌تركيسم و جمهوري اسلامي ايران

پان‌تركيسم يك ايدئولوژي سياسي مبتني‌بر نژاد، قوميت و زبان است كه بر وحدت و همبستگي جوامع تمامي گويشوران به يكي از شاخه‌هاي زبان تركي تأكيد دارد و براساس همين ايده، جرياني الحاق‌گرا نيز به‌شمار مي‌رود كه الحاق سرزميني جوامع مزبور به يكديگر را دنبال مي‌كند؛ ايده‌اي كه دستيابي به آن باعث تجزيه چندين كشور ازجمله ايران مي‌شود و به همين دليل، تهديدي جدي براي امنيت ملي، موجوديت و تماميت سرزميني ايران است. درحال‌حاضر، اين ايدئولوژي به‌طور مشخص در منطقه قفقاز جنوبي با سياست‌هاي جمهوري اسلامي ايران در اين منطقه در شرايط تضاد بنيادين قرار دارد. با توجه به شرايط خاص قفقاز جنوبي و اينكه اكثريت نفوس آن مسلمان و اهل تشيع هستند، اين منطقه از اصلي‌ترين مناطقي بوده كه جمهوري اسلامي ايران از ابتداي انقلاب اسلامي، ايدئولوژي خود را در آن پيگيري كرده است؛ ازاين‌رو، پرسش اصلي اين است كه «ايدئولوژي پان‌تركيسم چگونه ايده انقلاب اسلامي را تهديد مي‌كند؟». يافته‌هاي پژوهش از اين قرار است كه ايدئولوژي پان‌تركيسم، نه‌تنها به‌عنوان تهديد و سدي براي پيگيري ايده انقلاب اسلامي در قفقاز جنوبي عمل مي‌كند، بلكه به‌نظر مي‌رسد اين ايدئولوژي درحال‌حاضر تهديدي حياتي براي تماميت سرزميني كشور نيز باشد. روش تحقيق اين پژوهش، توصيفي ـ تحليلي و ابزار گردآوري داده‌هاي مطالعات، كتابخانه‌اي است. چهارچوب نظري پژوهش بر پايه تقسيم‌بندي سه‌گانه هالستي از سياست خارجي كشورها در دستيابي به اهداف سياست‌هاي خود است.