تحليل نقش سازمان‌هاي اطلاعاتي در تقويت همبستگي اقوام ايراني (مطالعه موردي كُردها)

يكپارچگي ملي يكي از منابع قدرت و عوامل امنيت‌ساز به‌شمار مي‌رود؛ ازاين‌رو، در جوامع ناهمگون، همگرايي و همبستگي گروه‌هاي مختلف اجتماعي ازجمله اقوام، به منظور تحقق يكپارچگي كه اغلب بر محور هويت ملي محقق مي‌شود، از اهميت بسزايي برخوردار است. حكومت‌ها براي تحقق اين هدف از ابزار گوناگوني بهره مي‌برند؛ در اين ميان، سازمان‌هاي اطلاعاتي با توجه به وفاداري به نظام سياسي، دسترسي به سياست‌گذاران و تصميم‌گيران و برخورداري از امكانات منحصربه‌فرد، نقش تعيين‌كننده‌اي دارند. بر اين اساس، نوشتار حاضر به دنبال پاسخ به اين پرسش است كه «نقش سازمان‌هاي اطلاعاتي در تقويت همبستگي ملي اقوام ايراني چيست؟» كه با بررسي و تلفيق ادبيات موجود درخصوص همبستگي اجتماعي و كاركردهاي سازمان‌‌هاي اطلاعاتي، تلاش شد با ارائه مدل به اين سؤال پاسخ داده شود. همچنين، به منظور محسوس نمودن مباحث طرح‌شده، شهروندان كُرد اهل سنت استان كردستان به‌عنوان نمونه مورد مطالعه انتخاب شدند. با استفاده از منابع كتابخانه‌اي، تحليل ثانويه، اخبار، تحليل‌ها و گزارش‌هاي موجود، مشخص شد سازمان‌هاي اطلاعاتي با ارائه شناخت از وضعيت‌ها و فرايندها، نظارت بر روندها و درصورت نياز، اقدام تخصصي متناسب با ويژگي‌هاي فرايند همبستگي، در تسهيل اين فرايند، تقويت نقاط مثبت، رفع آسيب‌هاي سيستم و خنثي‌سازي تهديدات و اقدامات موجد اختلال در آن، ايفاي نقش مي‌نمايند.