جغرافياي نظام هاي انتخاباتي و نظام انتخاباتي ايران

نظام انتخاباتي به مجموعه اي از روش هاي اجرائي انتخابات و سازوكارهايي اطلاق مي شود كه با اخذ رأي شهروندان، حاكميت نخبگان منتخب مردم براي ادارۀ امور عمومي را تحقق عيني مي بخشد. در كشورهاي مختلف، نظام هاي انتخاباتي متفاوتي وجود دارد كه داراي محاسن و معايبي هستند .برخي از كشورها با استفاده از روش هاي تركيبي و تلفيقي سعي كرده اند از محاسن دو نوع نظام انتخاباتي استفاده كنند. از آنجا كه قوّه مقننه در عموم واحدهاي سياسي از دو مجلس تشكيل شده است، برخي از اين واحدها براي مجلس اول از نظام اكثريتي و براي مجلس دوّم از شيوه تناسبي استفاده مي كنند. برخي نيز براي يك مجلس از دو روش بطور همزمان بهره مي جويند. در كشورهايي كه تنها از روش اكثريتي استفاده مي كنند تعديل ساختار اكثريتي (كه بي توجه به اقليت هاست) بعهده احزاب سياسي گذاشته شده تا در فهرست هاي انتخاباتي نامزد هاي اقليت نيز بگنجانند. در ايران كه قوه مقننه از يك مجلس تشكيل شده و انتخابات به شيوه اكثريت يك چهارم است، براي رفع نقيصه موجود، در اين مقاله پيشنهاد شده با اصلاح قانون اساسي، نظام تقنيني از دو مجلس اول و دوم تشكيل شود تا ضمن بهره گيري از فلسفه نظام دو مجلسي، نظام انتخاباتي مجلس اول به شيوه اكثريتي و نظام انتخاباتي مجلس دوم به شيوه تناسبي مد نظر قرار گيرد. در صورت حاكميت نظام تقنيني تك مجلسي، انتخابات مجلس اول به شيوه تلفيقي از دو نظام اكثريتي و تناسبي انجام پذيرد تا كاستي هاي موجود به حداقل ممكن كاهش يابد و وحدت و همبستگي ملّي در فرايند توسعه پايدار كشور تسريع شود.