مدل چرخش فرهنگي در جامعه‌شناسي سياسي ايران در دو دهه اخير

جامعه‌شناسي سياسي در طول تاريخ تحولات زيادي را تجربه كرده است كه آخرين نمونه از اين تحولات، چرخش فرهنگي ‌مي‌باشد. چرخش فرهنگي در جامعه‌شناسي سياسي ممكن است در همه جوامع يكسان نباشد و از يك جامعه با جامعه ديگر متفاوت باشد. مقاله بدنبال اين است كه نشان دهد تا چه اندازه چرخش فرهنگي در جامعه‌شناسي سياسي ايران در دو دهه اخير حادث شده و به چه مولفه‌هايي وابسته است. اگر چرخش فرهنگي در جامعه‌شناسي سياسي ايران حادث شده تا چه اندازه ساخت سياسي و اجتماعي در آن سهم دارد. داده‌هاي اين پژوهش با استفاده از نظريات متنوع جديد، مصاحبه‌هاي نيمه‌ساختاريافته، پرسش‌نامه خبره، فيش‌نويسي از متون و اسناد گردآوري شده است. همچنين تكنيك دلفي فازي به عنوان چهارچوب روشي مقاله بكار برده شده است. ارزيابي‌هاي صورت گرفته نشان داد چرخش فرهنگي در ايران حادث و 21 مولفه شناسايي شده است. اين مولفه‌ها مي توانند بعنوان يك مدل در سنجش ميزان چرخش فرهنگي در جامعه‌شناسي سياسي ايران استفاده شوند. اگر جامعه شناسي سياسي را رابطه دولت و ساخت اجتماعي در نظر بگيريم، 20 مولفه از 21 مولفه شناسايي شده مربوط به ساخت اجتماعي و 1 مولفه مربوط به ساخت سياسي مي‌باشد. نتايج پژوهش نشان مي‌دهد در جامعه‌شناسي سياسي ايران، گردش و تحول بنياديني كه اتفاق افتاده در ساخت اجتماعي بوده و ساخت سياسي دچار تغييرات بنياديني نشده است.