اثربخشي درمان هيپنوتيزمي بر ترميم زخم و استرس ادراك‌شدۀ بيماران پس از جراحي شكمي

هدف پژوهش حاضر، بررسي اثربخشي درمان هيپنوتيزمي بر ترميم زخم و استرس ادراك‌شدۀ بيماران پس از جراحي شكمي بود. پژوهش از لحاظ هدف، كاربردي و از لحاظ شيوۀ جمع‌آوري اطلاعات، نيمه‌آزمايشي از نوع پيش‌آزمون-پس‌آزمون همراه با پيگيري با گروه كنترل بود. جامعۀ آماري شامل تمامي بيماران جراحي شكمي بستري‌شده در بيمارستان گلستان شهر تهران در سال 1399 بود. 50 نفر از اين بيماران شامل 24 مرد و 26 زن به روش نمونه‌گيري دردسترس انتخاب شدند و به شكل تصادفي در دو گروه مطالعاتي قرار گرفتند. گروه اول، مداخلۀ هشت‌جلسه‌اي درمان هيپنوتيزمي دريافت كردند و گروه دوم به‌عنوان شاهد درنظر گرفته شدند. جمع‌آوري داده‌ها با استفاده از ابزار ارزيابي زخم بيتس-جنسن (BWAT) و پرسشنامۀ استرس ادراك‌شده (PSS)، در دو نوبت قبل و بعد از مداخله انجام گرفت و تجزيه و تحليل آن‌ها نيز به روش تحليل واريانس با اندازه‌گيري مكرر و از طريق نرم‌افزار SPSS-23 صورت پذيرفت. نتايج پژوهش نشان داد درمان هيپنوتيزمي بر ترميم زخم و استرس ادراك‌شدۀ بيماران پس از جراحي شكمي در مرحلۀ پس‌آزمون و پيگيري تأثير دارد (0.05 P). براساس اين يافته‌ها مي‌توان نتيجه گرفت از درمان هيپنوتيزمي به‌عنوان درماني كمكي مي‌توان براي بهبود ترميم زخم و نيز كاهش استرس ادراك‌شدۀ بيماران پس از جراحي شكمي استفاده كرد.