بررسي سبك زندگي ارتقاء دهنده سلامت و عوامل موثر بر آن در كاركنان شركت دخانيات

زمينه و هدف: شيوه زندگي ارتقا دهنده سلامت يك عامل ضروري براي كاهش مشكلات بهداشتي مرتبط و افزايش كيفيت زندگي است. اين مطالعه با هدف تعيين سبك زندگي ارتقا دهنده سلامت و عوامل پيش بيني كننده مرتبط، در كاركنان شركت دخانيات انجام شد. مواد و روش ها: مطالعه حاضر به صورت مقطعي(توصيفي تحليلي) بر روي 283 كارمند يك شركت دخانيات در شهر تهران انجام شد. تمامي كاركنان شركت دخانيات شانس ورود به مطالعه را داشتند و پس از لحاظ نمودن معيارهاي ورود و خروج، شركت كنندگان واجد شرايط وارد مطالعه شدند و افرادي كه رضايت نامه كتبي را امضا كردند مورد پژوهش قرار گرفتند. داده ها از طريق پرسشنامه ويژگي هاي اجتماعي-جمعيت شناختي و پرسشنامه سبك زندگي ارتقا دهنده سلامت جمع آوري شدند و توسط نرم افزار SPSS نسخه 19( IBM SPSS Statistics 19.0 ) تجزيه و تحليل شدند. 0/05 P، معني دار در نظر گرفته شد. يافته ها: ميانگين و انحراف معيار نمره كل سبك زندگي ارتقا دهنده سلامت، 21/17±131/53 بود. پايين ترين و بالاترين ميانگين امتياز به ترتيب مربوط به خرده مقياس هاي فعاليت بدني 5/46±18/50 و رشد معنوي 5/03±25/61 بود. نتايج آناليز به روش مدل خطي عمومي تعديل شده  نشان داد كه متغيرهاي سطح تحصيلات، سيگار كشيدن و سابقه كار، پيش بيني كننده هاي سبك زندگي ارتقا دهنده سلامت هستند. بطوريكه رفتارهاي ارتقادهنده سلامت در افراد سيگاري به نسبت غيرسيگاري 6 برابر كمتر((فاصله اطمينان: 0/42تا 13/15-)6/79-:OR) ، به ازاي افزايش يك سال در سابقه كار 7/7 درصد رفتارهاي ارتقادهنده سلامت بيشتر ((فاصله اطمينان: 1/46 تا 0/90)0/77:OR) و در افراد بي سواد به نسبت افراد دانشگاهي بسيار پايين بود((فاصله اطمينان: 1/53 تا 117/70-)59/61-:OR:). نتيجه گيري: با توجه به تأثيرات برخي از عوامل فردي مانند سطح تحصيلات، سابقه كار و استعمال سيگار بر سبك زندگي ارتقا دهنده سلامت، مي توان چنين نتيجه گرفت كه برنامه هاي آموزشي براي افزايش آگاهي از سبك زندگي و تأثيرات آن بر سلامت جسمي و رواني افراد و همچنين اجراي برنامه- هاي آموزش سلامت با تمركز بر افزايش فعاليت هاي بدني در بين كاركنان ضروري است.