بررسي عملكرد جنسي و رضايت از زندگي زناشويي زنان مهاجر در دوران يائسگي: كاربردي از تئوري رفتار برنامه ريزي شده

زمينه و هدف: گذار يائسگي نقطه عطفي براي بسياري از زنان است و با تغييرات متعددي در زمينه عملكرد جنسي و رضايت از زندگي زناشويي همراه است. لذا اين مطالعه با هدف بررسي عملكرد جنسي و رضايت از زندگي زناشويي زنان مهاجر در دوران يائسگي در حاشيه شهر مشهد انجام شد. مواد و روش ها: اين مطالعه مقطعي در سال 1400 روي 235 زن يائسه مهاجر همسردار با محدوده سني 65- 46 سال انجام شده است. براي انجام اين مطالعه از 3 پرسشنامه شامل اطلاعات دموگرافيك، پرسشنامه عملكرد جنسي و پرسشنامه رضايت از زندگي زناشويي استفاده گرديد. داده هاي گردآوري شده وارد نرم افزار SPSS نسخه 21 شده و مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته ها: بر اساس نتايج بدست آمده در اين مطالعه، ميانگين (انحراف معيار) نمره عملكرد جنسي و رضايت از زندگي زناشويي در افراد شركت كننده در اين مطالعه به ترتيب برابر 7/2±12/9 و 10/1±128/3 بود. بين متغيرهاي سطح تحصيلات شركت كنندگان و همسرانشان، شغل همسر و وضعيت درآمد با عملكرد جنسي زنان يائسه مهاجر رابطه آماري معناداري وجود داشت (0/05 P). براساس نتايج دو سازه نگرش و قصد رفتاري بيشترين تاثير را در پيشگويي عملكرد جنسي و رضايت از زندگي زناشويي داشتند. قابل ذكر است همبستگي بين عملكرد جنسي و رضايت از زندگي زناشويي برابر با 0/378 (0/001 P) بود. نتيجه گيري: بر اساس نتايج اين مطالعه زنان يائسه مهاجر از عملكرد جنسي مطلوبي بر خوردار نبودند. لذا توجه به آموزش هاي جنسي با تاكيد بر سازه هاي نگرش و قصد رفتاري كه بيشترين تاثير را در پيشگويي عملكرد جنسي دارند، در دوران يائسگي داراي اهميت مي باشد.