تدوين مدل ساختاري كيفيت زندگي و ارتقاي سلامت زنان مبتلا به مالتيپل اسكلروزيس بر اساس ادراك بيماري و سرسختي سلامت با ميانجي‌گري شناخت اجتماعي

زمينه و هدف: كيفيت زندگي در ارتقاي سلامت بيماران اهميت به‌ سزايي دارد. پژوهش حاضر براي ارائه مدل ساختاري كيفيت زندگي و ارتقاي سلامت زنان مبتلا به مالتيپل اسكلروزيس بر اساس ادراك بيماري،‌ سرسختي سلامت با نقش ميانجي شناخت اجتماعي تدوين گرديده است. مواد و روش‌ ها: روش پژوهش توصيفي- همبستگي  بود. جامعه آماري تمامي زنان مبتلا به ام‌اس عضو انجمن ام‌اس ايران و مراجعه كننده به مركز تحقيقات ام‌اس بيمارستان سينا تهران بودند كه تعداد ۴۷۰ نفر در سال  ۱۴۰۱ به روش نمونه گيري در دسترس و داوطلبانه به پرسشنامه ‌هاي كيفيت زندگي اختصاصي ام‌اس، ادراك بيماري فرم كوتاه، سرسختي سلامت تجديد نظر شده و بازشناسي احساسات چهره (شناخت اجتماعي) به‌ صورت آنلاين (برخط) پاسخ دادند. يافته ها:‌ تجزيه و تحليل داده ‌ها نشان داد مدل ساختاري كيفيت زندگي زنان مبتلا به ام‌اس بر اساس ادراك بيماري و سرسختي سلامت با نقش واسطه اي شناخت اجتماعي برازش مطلوب 0/375 دارد. بين كيفيت زندگي، ادراك بيماري با ميانجي گري شناخت اجتماعي با ضريب تأثير 0/124-  و بين كيفيت زندگي،‌ سرسختي سلامت با ميانجي گري شناخت اجتماعي با ضريب تأثير۶۰ /0-  رابطه منفي و معنادار وجود داشت( 0/05 P ). نتيجه‌گيري: بر اساس نتايج پژوهش مي‌توان نتيجه گرفت نقش ميانجي شناخت اجتماعي در تأثير ادراك بيماري و سرسختي سلامت، بر كيفيت زندگي مي‌تواند مدل مناسبي را براي تبيين بهبود روانشناختي زنان مبتلا به ام‌اس ارائه دهد.