بررسي تاثير مداخله آموزشي مبتني بر نظريه رفتار برنامه ريزي شده بر استفاده از وسايل حفاظت شنوايي در صنعت نساجي گيلان

زمينه و هدف: صدا شايع ترين آلاينده فيزيكي محيط كار در دنيا محسوب مي‌ گردد كه مشكلات جسمي و رواني مختلفي را ايجاد مي نمايد. در برنامه مديريت صدا در محيط كار، در كنار روش هاي كنترل مهندسي، اجراي مدون برنامه آموزشي اثربخش‌ از اهميت بالايي برخوردار مي باشد. هدف از اين مطالعه تعيين تاثير مداخله آموزشي نظريه محور بر ميزان استفاده از وسايل حفاظت شنوايي در كارگران كارخانجات نساجي شهر رشت درسال 1398 مي باشد. مواد و روش ها: اين مطالعه يك تحقيق توصيفي- مقطعي تصادفي شاهددار است كه در دو صنعت نساجي براي 96 كارگر در رشت در سال 1398 انجام شده است. از روش نمونه گيري تصادفي ساده براي انتخاب كارگران دو كارخانه از بين 10 كارخانه استفاده شد و 48 نفر به عنوان گروه مداخله و 48 نفر به عنوان گروه كنترل با سطح قرار گرفتن در معرض صدا بالاتر از 85 دسي بل انتخاب شدند. ابزار گردآوري داده ها شامل سوالات دموگرافيك و پرسشنامه خود ايفاء به منظور سنجش غيرمستقيم سازه هاي نظريه رفتار برنامه ريزي شده بود. برنامه مداخله شامل 4 جلسه آموزش گروهي به همراه كتابچه آموزشي و پمفلت بود. ضريب نسبت روايي محتوا  و شاخص روايي محتوا و ضريب آلفاي كرونباخ  پرسشنامه مربوطه محاسبه شد. داده ها در نرم افزار20 SPSSبا استفاده از آزمون‌هاي توصيفي و تحليلي تجزيه و تحليل شدند. يافته ها: بعد از مداخله آموزشي ميانگين سازه نگرش نسبت به رفتار به صورت معني داري از 2/08 به 3/38، هنجار انتزاعي از 2/05 به 3/32، كنترل رفتاري درك شده از 3/20 به 4/63، قصد رفتاري از 1/38 به 3/12 و عملكرد گروه مداخله از 1/02 به 2/74 نسبت به گروه كنترل، افزايش يافت (0/001 p). نتيجه گيري: مداخله آموزشي مبتني بر نظريه رفتار برنامه ريزي شده موجب بهبود استفاده از گوشي حفاظت شنوايي مي شود. بنابراين، نظريه رفتار برنامه ريزي شده مي تواند به عنوان يك چارچوب نظري براي طراحي و اجراي برنامه مديريت صدا در صنايع مورد استفاده قرار گيرد.