پيش‌بيني كننده‌هاي رفتارهاي پيشگيري از بيماري كوويد 19 در جمعيت روستايي: كاربرد مدل موازي توسعه‌يافته (ارزيابي تهديد و مقابله)

زمينه و هدف: كوويد 19، در سال‌هاي اخير مهم‌ترين تهديد سلامت بوده و جمعيت‌هاي توسعه‌نيافته روستايي در برابر خطرات بيماري از جمله مرگ، آسيب‎پذيرتر هستند. اين مطالعه با هدف بررسي رفتارهاي پيشگيري از كوويد 19 بر اساس مدل توسعه‌يافته موازي در جمعيت‌هاي روستايي منطقه سيستان انجام شد. مواد و روش‌ها: اين مطالعه مقطعي در دوره زماني فروردين تا شهريور 1401 بر روي 900 نفر از روستائيان 65-18 سال منطقه سيستان با استفاده از نمونه‏گيري تصادفي چند مرحله‏اي انجام شد. جمع‌آوري داده‌ها با استفاده از پرسشنامه‌اي كه روايي و پايايي آن با نظر متخصصان و تست آلفاي كرونباخ تائيد شده بود انجام گرفت. داده‌ها با استفاده از آمار توصيفي (ميانگين، انحراف معيار، فراواني و درصد) و آمار تحليلي (آزمون‌هاي كاي دو، تي مستقل، ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون خطي) در نرم‌افزار نسخه 21 SPSS در سطح معناداري 0/05 P تجزيه‌وتحليل شدند. يافته‌ها: مشاركت كنندگان در حيطه‏هاي آگاهي، حساسيت، شدت، خودكارآمدي، اثربخشي پاسخ درك‏شده و رفتار به ترتيب 86/75، 81/49، 81/91، 78/85، 79//74و 82/86 درصد نمره كل را كسب كرده بودند. اكثريت افراد (54/6%) در فرآيند كنترل ترس قرار داشته و كارآمدي درك شده 12% رفتارهاي پيشگيري از كوويد 19 را پيش‏ بيني مي‌كرد (p 0/001). نتيجه‌گيري: نتايج نشان داد كه افراد مورد مطالعه از ارزيابي مقابله ضعيف‎تري نسبت به ارزيابي تهديد برخوردار بودند و اكثريت آن‌ها در فرآيند كنترل ترس قرار داشتند. لذا براي ترغيب افراد براي انجام اقدامات پيشگيرانه از بيماري، انجام مداخلات آموزشي در جهت ارتقاي ارزيابي مقابله ضروري است.