تبيين مهارت‌هاي مورد انتظار محيط كار از دانش‌آموختگان كارشناسي‌ارشد ‌آموزش بهداشت و ارتقاي سلامت در جهت افزايش پاسخگويي اجتماعي

زمينه و هدف: پاسخ‌گويي و تعهد اجتماعي يكي از رويكردهاي فلسفي دانشگاه‌ها مي‌باشد كه تمركز آن بيشتر بر مسئوليت پذيري دانشگاه‌ها در خدمت به جامعه است. در همين خصوص صلاحيت‌هاي دانش‌آموختگان مراكز آموزش عالي موضوع بسيار مهمي است كه هدف اين پژوهش شناسايي مهارت‌هاي مورد انتظار جامعه از دانش‌آموختگان كارشناسي‌ارشد ‌آموزش بهداشت و ارتقاي سلامت در جهت افزايش سطح پاسخ گويي اجتماعي مي‌باشد. مواد و روش ها: اين مطالعه كيفي با روش تحليل محتوا در سال ۱۳۹۹-۱۴۰۱ در دانشگاه علوم پزشكي اهواز انجام شد. جامعه آماري اين پژوهش كليه دانشجويان، فارغ‌التحصيلان كارشناسي ارشد آموزش بهداشت و ارتقا سلامت و كاركنان مسئول واحد آموزش سلامت در زيرمجموعه معاونت بهداشتي بودند كه به روش نمونه‌گيري در دسترس به مطالعه دعوت شدند. روش گردآوري داده‌ها به‌صورت مصاحبه ساختاريافته بود كه پس از جمع آوري داده‌ها مورد تحليل محتوا قرار گرفت. يافته‌ها: اين پژوهش با مشاركت ۱۹ نفر از دانش‌آموختگان و كارشناسان آموزش بهداشت با ميانگين سني ۳۹ سال و ميانگين سابقه كار ۱۴ سال انجام شد. ۱۰۵ نياز و مهارت يك كارشناس آموزش بهداشت و ارتقا سلامت در قالب چهار طبقه اصلي شامل؛ مهارت‌هاي موردنياز كارشناس آموزش بهداشت و ارتقا سلامت در محيط كار، مهارت‌هاي مفيد براي محيط كار كه در دانشگاه آموزش داده مي‌شود، مهارت‌هاي مورد انتظار محيط كار و انتظارات از نظام آموزشي جهت افزايش پاسخ گويي به نيازهاي جامعه، ارائه شد. نتيجه‌گيري: بر حسب اظهارات مشاركت كنندگان بنظر مي‌رسد بين مهارت‌هاي آموزش داده‌شده در سطح دانشگاه و نيازهاي شغلي دانش‌آموختگان اين رشته شكاف وجود دارد و بيشتر اين تفاوت در مورد مهارت‌هاي عملي برآورد شده است. همچنين به‌منظور بهبود پاسخگوئي به نيازهاي كاركنان و نهايتاً نيازهاي جامعه، حمايت علمي و عملي متخصصين آموزش بهداشت و ارتقا سلامت از شاغلين در محيط كار موردنياز است كه مستلزم تعامل نظامند و مداوم بين معاونت بهداشت با دانشكده بهداشت مي‌باشد.