تحليل همديدي ترسالي هاي شديد و فوق شديد در جنوب ايران

ترسالي و خشك‌سالي ويژگي جدايي‌ناپذير هر اقليمي مي‌باشد. ولي در اقليم‌هاي خشك و نيمه‌خشك، ترسالي يك فرصت ايده آل براي ترميم يا جبران كم‌آبي‌هاي منطقه مي‌باشد. بخش جنوبي كشور ايران عليرغم دسترسي به منابع عظيم رطوبتي درياهاي گرم جنوبي، اقليمي خشك دارد. براي انجام تحقيق، ابتدا داده‌هاي بارش روزانه تمام ايستگاه‌هاي سينوپتيك استان‌هاي جنوبي كشور كه در دوره آماري 33 ساله (1986-2019) داراي آمار كامل بوده‌اند، استخراج گرديد. سپس با استفاده از شاخص‌هاي ZCI،ZSI،SPI ترسالي‌ها و خشك‌سالي‌ها شناسايي گرديد. در نهايت سال‌هايي كه در هر سه شاخص فوق در شرايط ترسالي شديد قرار داشتند، به‌عنوان نمونه انتخاب گرديد. در گام بعد داده‌هاي نم ويژه، باد مداري و نصف‌النهاري، ارتفاع ژئوپتانسيل و امگا براي تمام ترازهاي جوي در لايه زيرين و مياني وردسپهر از سايت NCEP/NCAR براي تمام روزهاي بارشي دريافت شد. بررسي نقشه‌هاي ترازهاي زيرين وردسپهر (دريا،1000 و 925 هكتوپاسكال) نشان داد كه سه سامانه اصلي الگوي لايه زيرين وردسپهر را كنترل مي‌كنند. زبانه‌هاي پرفشارهاي سيبري، تبت و مهاجر از سه تا 7 روز قبل از شروع فعاليت بارشي سامانه، با گسترش بر روي آب‌هاي گرم درياهاي عمان و عرب رطوبت لازم را به درون سامانه سوداني فرا رفت مي‌نمايند. در لايه مياني وردسپهر واچرخند عربستان نقش بسيار مهمي در تعيين مسير ورود سامانه، الگوي گسترش ناوه مديترانه‌اي و طول دوام فعاليت سامانه بارشي بر روي منطقه ‌ايفا مي‌كند