ارزيابي اثرات تفرج گسترده بر ويژگي‌هاي محيطي اكوتون‌هاي هرمزگان

هدف از اين پژوهش ارزيابي اثرات گردشگري غيرمسئولانه بر ويژگي‌هاي محيطي اكوتون هاي هرمزگان است. به اين منظور پس از جنگل گردشي، سه منطقه معرف پنج هكتاري با شرايط بدون فشار توريسم، با فشار متوسط و با فشار زياد توريسم، انتخاب و شاخصه‌هاي مختلف محيطي اندازه‌گيري شد. در هر منطقه معرف، ده ترانسكت خطي، هر يك شامل دوازده پلات، قرار داده شد. براي اندازه‌گيري فانروفيت‌ها از پلات 20*20 و براي اندازه‌گيري كريپتوفيت‌ها و بوته‌اي‌ها پلات 2*2 مترمربعي، استفاده شد. ده پروفيل خاك نيز بر روي هر ترانسكت، حفر و مقايسه ميانگين داده‌ها با آزمون LSD با استفاده از نرم‌افزار SAS 9.1 انجام شد. نتايج نشان داد وزن مخصوص خاك در منطقه گردشگري شديد، افزايش و درصد تخلخل خاك كاهش‌يافته است. همچنين ميانگين تاج پوشش گياهي مربوط به منطقه گردشگري كم (70 درصد) و كمترين آن مربوط به منطقه گردشگري زياد (23.1 درصد) است. بيشترين وزن مخصوص ظاهري مربوط به منطقه با فشار زياد گردشگري (1.79 گرم بر سانتي‌متر مكعب) و كمترين آن، مربوط به منطقه گردشگري با فشار كم (1.24 گرم بر سانتي‌متر مكعب) است. بيشترين درصد تخلخل خاك، در منطقه با فشار گردشگري كم، به ترتيب 50.93 و كمترين ميزان، در منطقه با فشار گردشگري زياد 32.19 درصد است. در نهايت افزايش شدت فعاليت‌هاي گردشگري، باعث تخريب خاك شده و تمامي ويژگي‌هاي پوشش گياهي منطقه، شامل تراكم، درصد تاج پوشش گياهي در بازه زماني يك سال و ارتفاع گونه‌هاي درختي، درختچه‌اي و بوته‌اي نيز در اثر افزايش فشار گردشگري زوال يافته است. پيشنهاد مي‌گردد ظرفيت برد گردشگري رعايت و فرهنگ‌سازي و آموزش گردشگران انجام گيرد.