بررسي بيان ژن‌هاي كليدي درگير در سنتز ترپن‌ها و فعاليت آنزيم‌هاي آنتي‌اكسيداني در ريشه‌هاي ‏مويين ‏‎Origanum vulgare‎‏ در پاسخ به متيل‌جاسمونات

در اين مطالعه تاثير سه غلظت از محرك متيل‌جاسمونات بر توليد متابوليت هاي ثانويه و فعاليت آنتي‌اكسيداني در ريشه‌مويين Origanum vulgare بررسي شد. به اين منظور، سويه A13 باكتري Agrobacterium rhizogenes براي تهيه لاين‌هاي پايدار ريشه‌مويين از ريزنمونه‌ها مورد استفاده قرار گرفت. در اين راستا، دو محيط هم‌كشتي ( MS و MS تغيير يافته)، دو زمان تلقيح (5 و 10 دقيقه) و دوغلظت استوسيرينگون ( صفر و 100 ميكرومولار) آزمايش شدند. پس از تكثير، ريشه‌هاي‌مويين با غلظت هاي مختلف متيل‌جاسمونات (0.1، 0.2 و 0.5 ميكرو مولار) تيمار شدند. بعد از 24 و 96 ساعت فعاليت آنزيم‌هاي آنتي‌اكسيداني اندازه‌گيري شد. علاوه بر آن، بيان ژن‌هايOvTPS2 وOvDXR ، دو ژن كليدي مسير MEP، با تكينك Real time PCR بررسي شد. بيشترين نرخ تراريختي در ريزنمونه‌هاي كشت شده در MS تغيير يافته، بعد از 10 دقيقه غوطه‌وري در سوسپانسيون باكتري همراه با استوسيرينگون به غلضت 100 ميكرومولار بود. ريشه‌هاي‌مويين تيمار شده با متيل‌جاسمونات در مقايسه با شاهد بطور معني‎‌داري بيوماس كمتري توليد كردند. همچنين نتايج نشان داد كه غلظت‌هاي مختلف متيل‌جاسمونات، زمان برداشت و همچنين اثر متقابل آن‌ها بطور معني‌داري بر ميزان فعاليت آنزيم‌هاي كاتالاز، پراكسيداز و سوپراكسيدديسموتاز تاثير دارند. مقدار بيان ژن OvDXR پس از 24 ساعت از تيمار با 0.2 ميكرومولار متيل‌جاسمونات، افزايش معني‌داري داشت، در حاليكه در همين نمونه بيان OvTPS2 بطور معني‌داري كاهش يافت. بيان هر دو ژن OvDXR و OvTPS2 پس از 96 ساعت از تيمار 0.5 ميكرومولار متيل‌جاسمونات افزايش معني‌داري نشان داد. كاربرد متيل‌جاسمونات بعنوان يك محرك كارآمد در سيستم كشت ريشه‌مويين O. vulgare مي‌تواند براي توليد متابوليت‌هاي ثانويه ارزشمند باشد.