تأثير خودشيفتگي مديران بر استراتژي‌‌هاي تجاري و عملكرد نوآوري با تأكيد بر خوش‌بيني مديران

هدف تحقيق حاضر، بررسي تاثير خودشيفتگي مديران بر استراتژي‌‌هاي تجاري و عملكرد نوآوري با تاكيد بر خوش‌بيني مديران است. جامعه آماري تحقيق شركت‌‌هاي پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طي سال‌‌هاي 1394 تا 1398 مي‌‌باشد كه با استفاده از روش حذف سيستماتيك، تعداد 101 شركت به عنوان نمونه آماري انتخاب شدند. تجزيه و تحليل داده‌‌ها با استفاده از نرم‌افزار minitab و EViews انجام شده است. براي آزمون فرضيه‌ها از مدل رگرسيون خطي چند متغيره استفاده شد. نتايج نشان داد كه رابطه معني‌‌داري بين خودشيفتگي مديران و استراتژي‌‌هاي تهاجمي و استراتژي‌‌هاي تدافي وجود دارد و متغير خوش‌بيني مديران، بر رابطه بين خودشيفتگي مديران و استراتژي‌‌هاي تهاجمي تاثير معناداري ندارد. همچنين رابطه معني‌‌داري بين خودشيفتگي مديران و مولفه‌‌هاي عملكرد نوآوري شامل نوآوري فردي، نوآوري محيطي، نوآوري اجرايي و نوآوري فني وجود دارد و متغير خوش‌‌بيني مديران در ارتباط بين خوش‌‌بيني مديران با تمام مولفه‌‌هاي عملكرد نوآوري، به جز نوآوري فني، تاثيرگذار مي‌‌باشد. نتايج اين مطالعه مي‌‌تواند با هدايت و تأثيرگذاري در تصميم‌گيري‌‌ها، تأثير مولفه‌هاي روانشناختي مانند خودشيفتگي بر عملكرد افراد را شناسايي كند.