اثر تعديلي مديريت دانايي سازماني بر رابطه سرمايه فكري و پايداري مالي با رويكرد معادلات ساختاري

عصر حاضر را مي‌‌توان عصر مديريت‌ها ناميد. با توجه به اينكه آثار افشاي ابعاد سرمايه‌‌هاي فكري در سطح جهاني در حال رشد است، شركت‌‌ها مزيت رقابتي و متمايز خود را در ميزان حاكميت راهبرد مديريت دانايي قرار داده‌‌اند و در اين شرايط، مديريت دانش بايد از سرمايه فكري به عنوان منبعي براي توليد ارزش و اولويت عملكرد سازمان‌‌ها استفاده كند. طبق رويكرد ذينفعان، تداوم فعاليت، رقابت شركت‌‌ها و حفظ روابط پايدار با ذينفعان، وابسته به كاركردهاي حسابداري پايداري است. لذا، شركت‌‌ها عمليات خود را با استفاده از سازه‌‌هاي مربوطه، پايداركرده و با گزارشگري پايداري، عملكرد خود را اندازه‌‌گيري و اطلاع‌‌رساني مي‌‌كنند. لذا، ارزشيابي و افشاي سرمايه فكري به عنوان ارزشي نوآورانه، مورد توجه ذينفعان با منافع متضاد، قرار گرفته است. هدف اين پژوهش، بررسي نقش مديريت دانايي بر رابطه بين سرمايه فكري و سازه‌‌هاي حسابداري پايداري شركت‌‌هاي پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار طي سال‌‌هاي 1394 تا1398 است. جامعه آماري پژوهش، مديران و كارشناسان مالي شركت‌‌هاي مورد بررسي بوده و جهت گردآوري داده‌‌ها از پرسش نامه‌‌هاي استاندارد، پژوهشگر ساخته و صورت‌هاي مالي حسابرسي شده استفاده شده است. پس از انجام آزمون‌هاي پايايي و روايي داده‌‌ها، تحليل داده‌‌ها و آزمون فرضيه‌‌ها با استفاده از رويكرد تحليل مسير معادلات ساختاري(SEM ) و نرم افزارsmart-pls صورت گرفت. نتايج پژوهش حاكي از آن است كه سازه‌‌هاي پايداري حسابداري شركت‌‌ها براساس رابطه‌‌اي مستقيم و معنادار تحت تأثير سنجش و گزارشگري سرمايه فكري قرار مي‌‌گيرد و مديريت دانايي سازماني رابطه مثبت و معنادار موجود را تقويت مي‌‌كند. سنجش و افشاي سرمايه فكري، منجر به دستيابي شركت‌ها به سازه‌هاي حسابداري پايداري با كيفيت بالاتر مي‌‌گردد.