سرمايه سازماني و انتخاب حسابرس شركت

هدف: پژوهش حاضر به بررسي اين موضوع پرداخته كه در شركت‌هايي با سرمايه سازماني بالا، احتمال بيشتري براي استفاده از حسابرسي با كيفيت بالا وجود دارد يا خير؟ روش: در راستاي هدف پژوهش از داده‌هاي شركت‌هاي بورس اوراق بهادار تهران از سال 1391 تا 1400، كه به صورت پنل ديتا تهيه شده‌‌اند، و از رگرسيون لجستيك با اثرات سال و صنعت براي آزمون فرضيه‌ها استفاده شده‌ است. يافته‌ها: سرمايه سازماني تاثير مثبت و معناداري بر انتخاب حسابرس از نظر اندازه و تخصص دارد. با توجه به اينكه حسابرسي با كيفيت بالا مي‌‌تواند به طور موثر عدم تقارن اطلاعاتي را كاهش دهد، شركت‌‌هايي با سرمايه سازماني بيشتر تقاضاي بيشتري براي حسابرسي با كيفيت بالا خواهند داشت. سرمايه سازماني به‌مثابه دارايي نامشهود مي‌تواند عدم تقارن اطلاعاتي را درپي داشته باشد. اين عدم تقارن اطلاعاتي موجب افزايش هزينه سرمايه شركت مي‌شود. بر اين اساس، شركت‌هايي با سرمايه سازماني بيشتر تمايل به انجام حسابرسي با كيفيت بالاتر، براي كاهش عدم تقارن اطلاعاتي و افزايش اعتماد سرمايه‌گذاران، براي تهيه اطلاعات با كيفيت دارند. نتيجه‌گيري: نظر به اهميت گزارشگري سرمايه سازماني و حسابرسي آن، پيشنهاد مي‌شود تنظيم‌‌كنندگان مقررات در حسابداري و گزارشگري مالي به الزامات سرمايه سازماني توجه كنند و قوانين و مقررات مربوط به گزارشگري سرمايه سازماني را بهبود و استاندارد نمايند. علاوه‌بر اين، سرما‌‌يه‌‌گذاران، اساتيد، پژوهشگران و سايرين، سرمايه سازماني را به عنوان عامل موثر بر كيفيت گزارش‌‌هاي مالي كه توسط مديران به‌كار گرفته مي‌‌شود را مورد توجه قرار دهند.