تأثير حجامت بر احكام عبادي از ديدگاه مذاهب اسلامي

زمينه و هدف: بهداشت و سلامتي جسم در راستاي حفظ جان يكي از نيازهاي فطري و طبيعي انسان و از مقاصد شريعت و جزو ضروريات پنج ‌گانه در فقه به ‌شمار مي ‌آيد و در آموزه‌هاي ديني استفاده از روش ‌هاي درماني براي تحقق اين هدف تاكيد شده است. حجامت از روش ‌هاي درماني باستاني است كه در آن با استفاده از به جريان انداختن خون (حجامت خشك) يا خارج كردن آن از طريق خراش‌ هاي سطحي پوستي (حجامت تر) به بهبود يا تسكين دردهاي جسمي كمك مي‌ كنند. اين روش درماني قبل از اسلام رواج داشته و در اسلام نيز مورد تأييد و تأكيد قرار گرفته است. با توجه به اين كه خون در فقه اسلامي نجس به ‌شمار مي‌ رود، يكي از مباحث مورد اختلاف فقيهان، تأثير خارج شدن خون بر احكام طهارت، روزه يا حج است كه استقرا و ارزيابي دلايل موافقان و مخالفان در اين زمينه مي ‌تواند زمينه را براي ترجيح ديدگاه صواب فراهم آورد.مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر با روش توصيفي تحليلي از نوع تحليل محتوا در تلاش است با واكاوي تطبيقي متون فقهي مذاهب اسلامي تأثير حجامت را در حوزه مسائل عبادي از قبيل طهارت (غسل و وضو)، روزه و احرام بررسي نمايد.نتيجه‌گيري: با جمع‌ بندي ديدگاه‌ هاي فقها و دلايل موافقان و مخالفان به نظر مي‌ رسد حجامت موجب غسل نمي‌ گردد و از نواقض وضو و مبطلات روزه نيز به ‌شمار نمي‌ آيد. با وجود اختلاف بر جواز حجامت براي مُحرِم، به نظر مي ‌رسد منعي براي حجامت ـ به‌ويژه در حالت ضرورت ـ براي مُحرم وجود نداشته باشد؛ اما پرداخت فديه واجب است.