بهينه‌سازي سبد سهام چنددوره‌اي با استفاده از آنتروپي امكاني و الگوريتم ازدحام ذرات

در اين پژوهش، انتخاب سبد سهام چند دوره اي درحالت عدم ‌قطعيت و با درنظرگرفتن هزينه ‌هاي معاملاتي، مدل‌سازي و حل شد. به‌منظور انتخاب سبد سهام چنددوره‌ اي با چهار معيار بازده، ريسك، درجه تنوع ‌بخشي سبد سهام و هزينه معاملاتي، يك مدل ميانگين-نيم‌ واريانس-آنتروپي امكاني معرفي شد. در اين مدل سطح بازده با مقدار ميانگين امكاني بازده، سطح ريسك با نيم ‌واريانس امكاني پاييني بازده و درجه تنوع ‌پذيري سبد سهام به‌وسيله آنتروپي امكاني محاسبه شد. براي درنظرگرفتن عدم‌ قطعيت در مدل پيشنهادي، از نظريه فازي استفاده شده و بازده سهام، عدد فازي ذوزنقه‌ اي درنظرگرفته شد. باتوجه به پيچيدگي محاسباتي مسئله، الگوريتم بهينه ‌سازي ازدحام ذرات چندهدفه براي حل مدل به‌ كار رفت. به‌منظور ارزيابي عملكرد مدل پيشنهادشده، مدلي مشابه، مشتمل بر آنتروپي تناسبي، مدل‌سازي و حل شد و نتايج آن با مدل آنتروپي امكاني مقايسه شد. نتايج نشان داد كه مدل آنتروپي امكاني از مدل آنتروپي تناسبي بهتر است؛ زيرا مرز كارايي بهتري ارائه مي ‌دهد. با توجه به پرتفوهاي بهينه به‌ دست ‌آمده از يك بار اجراي الگوريتم روي مدل آنتروپي امكاني در دوره ‌ي زماني سوم، بيشترين درصد سهام انتخاب ‌شده در سبد بهينه سرمايه ‌گذار ريسك‌ پذير، ريسك ‌گريز و بي‌ تفاوت نسبت به ريسك، به‌ ترتيب كگل، حكشتي و شخارك هستند.