تحليل بصري ويژگي هاي طرح و نقش در فرش سه گانه تشعير عيسي بهادري

فرش تشعير از جمله آثار استاد عيسي بهادري در زمينه طراحي نقشه فرش است كه داراي ويژگي هاي خاص ساختاري و بصري است. اين فرش كه با يك موضوع واحد و به سه شكل متفاوت طراحي و بافته شده؛ بيش از پيش توانايي هاي اين هنرمند خلاق را آشكار مي سازد؛ لذا تجزيه و تحليل بصري اين سه گانه با رويكرد تطبيقي، هدف مقاله مذكور به شمار مي رود. گردآوري اطلاعات با استناد به تحقيقات ميداني (مصاحبه و عكاسي از آثار) و منابع مكتوب انجام شده و روشي توصيفي- تحليلي  و رويكردي تطبيقي دارد و در صدد پاسخگوي به اين پرسش اصلي است: وجوه اشتراك و افتراق ويژگي هاي ساختاري طرح و نقش، در سه فرش با موضوع تشعير اثر عيسي بهادري كدام است؟ نتايج مطالعات حاكي از آن است كه علاوه بر مشابهت در بخش هايي از گردش هاي اسليمي، تكرار تعدادي از نقشمايه ها نيز در هر سه نمونه مشترك است كه از آن جمله مي توان به وجود حيوانات (بزكوهي، آهو، ببر، شير، خرس)، پرندگان(قرقاول، هدهد، شاهين)، جانوران اساطيري (سيمرغ و اژدها)، طرح گلدان و صحنه گرفت و گير بين سيمرغ و قرقاول اشاره نمود. اما علاوه بر اين وجوه مشترك، ساختار فرش از حيث وجود يا عدم وجود ترنج و سرترنج و فرم آن ها (بيضي، دايره)، رنگ آميزي زمينه و حاشيه و حتي چگونگي به تصوير كشيده شدن موجودات و عناصر گياهي در هر يك از فرش ها؛ داراي ارزش هاي بصري منحصر به فردي است كه نمونه هاي فرش تشعير را علي رغم موضوع واحد؛ از يكديگر متمايز ساخته و روندي رو به رشد را در طراحي اين سه اثر، آشكار مي سازد.