اولويت‌بندي ابعاد راه‌اندازي كسب‌وكار روستايي از ديدگاه كنشگران توسعه روستايي بر اساس تحليل شبكه‌اي ديمتل (موردمطالعه: دهستان بار اندوز شمالي، شهرستان اروميه)

توسعه روستايي يكي از اولويت‌هاي مهم برنامه كلان توسعه به‌ويژه در كشورهاي درحال‌توسعه است و جهت نيل به آن، كسب‌وكارهاي روستايي به‌عنوان مهم‌ترين عنصر اقتصاد روستايي و ابزاري براي رشد اقتصادي و اجتماعي مطرح مي‌باشد كه سبب ماندگاري روستاييان در روستا، اشتغال‌زايي و كاهش بيكاري، افزايش درآمد و افزايش بهره‌وري، احياي مشاغل سنتي و غيره مي‌شوند. در اين راستا پژوهش حاضر باهدف شناسايي و اولويت‌بندي ابعاد تأثيرگذار درراه اندازي كسب‌وكارهاي روستايي انجام گرفت. جامعه آماري شامل كنشگران توسعه روستايي شهرستان اروميه، به تعداد 133 نفر بودند. بر اساس جدول كرجسي و مورگان، تعداد 97 نفر به‌عنوان نمونه آماري برگزيده شدند. روش جمع‌آوري داده‌ها بر اساس پرسشنامه مبتني بر ابعاد مستخرج از مرور پيشينه تحقيق به‌صورت ماتريس مقايسه زوجي بود. براي تحليل داده‌ها از روش تحليل شبكه‌اي مبتني بر ديمتل استفاده شد. نتايج نشان داد اثرگذارترين متغيرها براي كسب‌وكار روستايي به ترتيب متغيرهاي وجود مواد اوليه، تأمين مالي مناسب، وجود شرايط مناسب محيطي، سياست‌هاي حمايتي دولت، امنيت سرمايه‌گذاري و نوآوري و خلاقيت افراد بود. يافته‌هاي حاصل از بررسي اثرات متقابل و درون‌شبكه‌اي بين متغيرها و ابعاد راه‌اندازي كسب‌وكار روستايي نشان داد كه اولويت توجه بايد به ترتيب به بعد اجتماعي- فرهنگي، اقتصادي، نهادي و طبيعي صورت پذيرد. ازاين‌رو پيشنهاد مي‌گردد كه از طريق آموزش‌هاي مناسب، زمينه‌هاي ايجاد خودباوري، تفكر خلاق و توانمندسازي روستائيان در اولويت قرار گيرد. در خصوص افزايش پس‌انداز و قدرت سرمايه‌گذاري روستاييان در كسب‌وكارهاي روستايي اقدامات مؤثري از قبيل معافيت‌هاي مالياتي، اعطاي تسهيلات بانكي و غيره، صورت بگيرد. زيرساخت‌هاي فيزيكي، ارتباطي و عمومي براي روستائيان مهيا شود و نهايتاً شرايط طبيعي حاكم بر منطقه به لحاظ جهت بهره‌برداري مناسب از منابع، لحاظ شود.