ارزيابي روند تحصيلي دانشجويان رشته پزشكي مقطع علوم پايه دانشگاه علوم پزشكي سمنان

مقدمه بروز مشكل در دوره علوم پايه به‌عنوان اولين مرحله آموزش، مي‌تواند باعث ايجاد مشكلات بيشتر آموزشي در مقاطع بالاتر و حتي آينده كاري افراد شود. بنابراين، اين مطالعه، با هدف ارزيابي روند تحصيلي دانشجويان رشته پزشكي مقطع علوم پايه دانشگاه علوم پزشكي سمنان، طي 10 سال تحصيلي صورت گرفت. روش ها در اين مطالعه تحليلي‌مقطعي كه در سال 1400 انجام شد، تمام دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي سمنان كه در سال‌هاي1390 تا 1399، در آزمون جامع علوم پايه شركت كرده بودند، به روش سرشماري به تعداد 316 نفر انتخاب شدند. اطلاعات آن‌ها، در قالب پرسش‌نامه محقق‌ساخته، جمع‌آوري شد و به روش توصيفي و تي زوجي در نسخه 16 نرم‌افزار SPSS تحليل شد. يافته ها تعداد كل افراد در اين پژوهش، 316 نفر (62/3 درصد آقا)، بيشترين تعداد مربوط به شهريور ماه سال 1396 (32 نفر) و كمترين مربوط به شهريورماه سال 1395 (3 نفر) بود. بهترين وضعيت، به اسفند ماه سال 1395 (با ميانگين 145)، و ضعيف‌ترين، به شهريور ماه سال 1396( با ميانگين 100) مربوط مي‌شد. دركل نمرات گروه‌هاي آزمون اسفند ماه (با ميانگين 128/8)، وضعيت بهتري نسبت به شهريور ماه (با ميانگين 114/2) داشت. بهترين وضعيت، در دروس آسيب‌شناسي، باكتري‌شناسي، فيزيولوژي و ايمني‌شناسي و ضعيف‌ترين در دروس فيزيك پزشكي، جنين‌شناسي و بهداشت عمومي مشاهده شد. دركل بين نمرات در گروه‌هاي آزمون اسفند و شهريور، ارتباط معناداري نداشت (P=0/073) و بين نمره امتحان جامع علوم پايه، با معدل دانشجويان  (P=0/330)و جنسيت آن‌ها (P=0/42) ارتباط معناداري مشاهده شد. نتيجه گيري عملكرد آموزشي دانشجويان، طي اين 10 سال تغيير معناداري نكرده است. ارزيابي‌هاي طولاني‌مدت آموزشي، در جهت برنامه‌ريزي‌هاي منطقي به مديران آموزشي و پژوهشگران توصيه مي‌شود.