كاوشي اخلاقي دربارۀ عقيم‌سازي حيوانات خانگي و حيوانات ولگرد

در عصر كنوني، عقيم سازي حيوانات خانگي و حيوانات ولگرد خياباني، به‌عنوان راهي براي مهار جمعيت آن ها و در نتيجه، مقابله با افزايش تعداد حيوانات ولگرد ناشي از رهاشدن حيوانات خانگي، جايگزين كشتن آن ها شده است. درستي يا نادرستي اخلاقي اين كار موجب اختلاف‌نظر ميان دانشمندان حوزۀ اخلاق كاربردي شده و براي اخلاقي يا غيراخلاقي‌بودن آن، ادلۀ متعددي مطرح شده است. هرچند ادلۀ موردنظر مبتني بر پاره اي از واقعيات است، اما در عين حال متأثر از انگيزه هاي منفعت‌طلبانه يا خيرخواهي براي حيوانات و گاهي نيز برگرفته از منابع درون‌ديني است.در اين پژوهش كه به روش اسنادي از نوع تحليل محتوا و روش مطالعۀ كتابخانه اي انجام شده، تلاش بر اين است كه ضمن تأمل دربارۀ ادلۀ طرفين تزاحم، راه برون‌رفت از تزاحم هاي اخلاقي موجود در اين پديده بررسي شود. يافته هاي اين نوشتار حاكي از آن است كه نه‌تنها بازنگري در بُعد نگرشي «مباني» عقيم سازي حيوانات ضروري است، بلكه در بُعد عملي نيز تغيير در سبك زندگي، محدودسازي فعاليت پرورشگاه‌هاي توليد حيوانات خانگي و توجه بيشتر به تزاحم منافع  انسان و حيوان و آسيب هاي احتمالي اي كه اين عمل بر حيوانات وارد كرده است، ضرورت دارد.