اخلاق كاربردي رفتار كارفرمايان با كارگران در سيرۀ پيامبر و اهل‌بيت(عليهم‌السلام)

در اين مطالعه به شيوه اخلاق كاربردي، فضايل و رذايل اخلاق كاربردي برخورد كارفرمايان با كارگران (اعم از كارگر اصطلاحي شامل كارمند و هر نيروي كار زيردست) در دو بخش مجزا بيان مي‌گردد.در تاريخ كار و كارگري برخورد كارفرمايان با نيروي كار زير دست خود اعم از كارگر اصطلاحي و كارمند و برده و خدمتكار و مانند آن با دو روش برخورد ضد اخلاقي و ضد انساني و يا برخورد اخلاقي و انساني بوده است. در سيره پيامبر و ائمه هدي -عليهم السلام- و فحاوي متون اخلاق اسلامي‌– به خلاف روش برخورد ضد اخلاقي و ضد انساني- همواره بر حفظ و بالابردن كرامت انساني كارگاران تأكيد داشتند. بوسيدن دست كارگر، غذا خوردن با آنان، دوري از سرزنش آنان و بكار بردن عناوين احترام آميز براي آنان از نمونه‌هاي اين مسئله مهم است.به دوش گرفتن بخشي از وظايف كارگران، شتاب در پرداخت حقوق كارگر، در نظر داشتن ويژگي‌هاي جسمي‌كارگران، بخشش خرابكاري‌هاي احتمالي كارگر، واكنش نيكوتر به نيكي كارگر، تخفيف مجازات كارگر، رعايت نكات روان شناختي در پرداخت مزد كارگر، احترام به كارگر، رعايت ساعت كار كارگر، تقسيم كار، بستن قرار داد و تعيين ساعات كار و دستمزد، برخورد مناسب همراه با فروتني و نرم‌خويي و امنيت معيشتي در دوره‌ از كارافتادگي از فضايل اخلاقي برخورد با كارگران است كه در سيره اولياء دين و كتب اخلاقي به آن تصريح شده است.