رويكرد حاكم بر پژوهش هاي حوزه اخلاق در ورزش

هدف از پژوهش حاضر، شناخت رويكرد حاكم بر پژوهش‌هاي حوزه اخلاق در ورزش با تاكيد بر ورزش جمهوري اسلامي ايران بود. روش پژوهش بر مبناي رويكرد كيفي و با بهره‌گيري از روش تحليل مضمون مي‌باشد. همچنين، داده‌هاي موردنياز پژوهش، از كليه مقالات علمي- پژوهشي، رساله و پايان‌نامه‌هاي حوزه اخلاق در ورزش به دست آمد. جهت تأييد و ميزان انتقال‌پذيري تحقيق، نتايج و يافته‌هاي پژوهش در اختيار چهار تن از اساتيد حوزه علوم ورزشي قرار گرفت و روايي دروني و بيروني آن تائيد گرديد. در راستاي قابليت سازگاري يا اطمينان از كيفيت پژوهش، روش تجزيه تحليل داده‌ها در اختيار دو داور حوزه تخصصي اخلاق ورزش قرار گرفت و تائيد شد. نتايج نشان داد 55 مفهوم يا كد اوليه، 13 تم فرعي و 5 تم اصلي اخلاق سازماني، اخلاق پژوهشي، اخلاق ورزشي، اخلاق اقتصادي و اخلاق رسانه‌اي در قالب گفتمان حاكم بر پژوهش‌هاي حوزه اخلاق در ورزش محوربندي مي‌شوند. ضمناً در اخلاق سازماني، اخلاق قانوني، اخلاق نيروي انساني در ورزش و حفظ و ترويج ارزش‌هاي اخلاقي درسازمان موردتوجه قرارگرفته است. اخلاق دين‌محور، اخلاق سياسي، اخلاق اجتماعي و فرهنگ ورزش نيز از ابعاد مهم اخلاق ورزشي بودند. اخلاق مالي و بازاريابي در ورزش مولفه هاي اخلاق مالي در ورزش را شكل مي دهند. همچنين، پيشگيري از فساد مالي در ورزش از طريق نقش‌آفريني رسانه‌ها و افزايش سواد رسانه‌اي در عرصه رسانه و ارتقاء آگاهي جامعه ورزش نسبت به محتواي انواع رسانه‌ها، از ديگر نتايج تحقيق حاضر است.