تحليلي بر نظريه اخلاقي علامه مجلسي در پارادايم نظريات اخلاق هنجاري و پيامدهاي كاربردي آن

اخلاق يك امر مهم و نياز ضروري براي همه جوامع بشري هست و تاكنون نظريات اخلاقي مختلفي از سوي هر يك از انديشمندان و اخلاق پژوهان شرقي و غربي ارائه شده است . عمده اين نظريات در سه نظريه اصلي وظيفه گرايي،فضيلت گرايي و غايت گرايي خلاصه مي شود . انديشمندان اسلامي نيز به اين امر اهتمام ويژه داشته و رسالت اصلي دين را پرورش انسان ها در حوزه اخلاق مي دانند از جمله اين انديشمندان علامه محمدباقر مجلسي است .ايشان داعيه دار طرح اخلاقي نقلي با بهره گيري از آموزه هاي وحياني مي باشد و در كتب و نگاشته هاي خويش بسيار به اخلاق پرداخته است . لذا اين سوال مطرح مي شود كه نظريه اخلاقي علامه مجلسي چيست ؟و ايشان ملاك ارزش گذاري افعال اخلاقي را در چه چيزي مي داند؟ و نظريه وي با كدام يك از نظريات مطرح در اخلاق هنجاري مطابقت و هم سويي دارد؟اين پژوهش در پاسخ به اين سوال و با رويكرد تحقيقي –تحليلي با مطالعه آثار علامه به اين نتيجه رسيد كه مهمترين جنبه ابداعي و نوآورانه در نظريه ايشان اين است كه نظريه اخلاقي وي يك نظريه تلفيقي است كه شامل هر سه نظريه اصلي مطرح در اخلاق هنجاري مي باشد . علامه در پايين ترين مرتبه و به حكم فطرت و پاره اي از اخلاقيات ذاتي انسان، ملاك ارزش گذاري افعال را در وظيفه گرايي مي داند.