بررسي تأثير بكارگيري مديريت دانش بر منازعات قدرت و سياست در بخش دولتي با نقش ميانجي گروه‌هاي ذي‌نفوذ (مورد مطالعه:آموزش و پرورش استان آذربايجان شرقي)

اين پژوهش با هدف بررسي نقش ابعاد مديريت دانش بر منازعات قدرت در سازمان آموزش و پرورش استان آذربايجان شرقي انجام شده است. پژوهش حاضر از نظر روش توصيفي- پيمايشي و از لحاظ هدف كاربردي است. جامعه‌ آماري‌ تحقيق‌ حاضر عبارتست‌ از كلية‌  مديران، سرپرستان و كاركنان اداره كل آموزش و پرورش استان آذربايجان شرقي و نواحي ستادي چندگانه تبريز كه براساس اطلاعات و آمار اخذ شده تعداد آن برابر با  1750  نفر است. نمونه آماري با استفاده از روش نمونه‌گيري طبقه‌اي انجام شده و حجم نمونه بر اساس فرمول كوكران، برابر با 380 نفر تعيين و بصورت تصادفي انتخاب شدند. داده‌هاي مورد نياز با استفاده از ابزار  پرسشنامه جمع‌آوري شده و با استفاده از نرم‌افزار آموس اقدام به تجزيه و تحليل داده‌ها  شده است. در بخش‌ استنباطي،‌ از آزمون ضريب همبستگي پيرسون براي آزمون فرضيات و روش تحليل مسير براي آزمون مدل و سنجش اثر مستقيم و غيرمستقيم متغييرها  استفاده شده است. نتايج بدست آمده از پژوهش حاضر نشان مي‌دهد كه بكارگيري مديريت دانش بر تمامي ابعاد قدرت در سازمان مورد مطالعه تأثيرگذار بوده و در بين ابعاد قدرت، جابجايي منابع قدرت داراي بالاترين بار عاملي و كاهش انتصابات سياسي داراي كمترين ضريب هستند. همچنين ابعاد دانش داراي تأثير مستقيم 0.44  و تأثير غيرمستقيم برابر با 0.57 و از طريق متغير ميانجي گروه‌هاي ذي‌نفوذ بر منازعات قدرت است.