اثر الياف پلي پروپيلن و نانو كلوئيد سيليس بر روي خاك نرم تثبيت شده تحت سيكل ذوب ويخ

امروزه سيمان به عنوان پرمصرف ترين و رايج ترين تثبيت كننده خاك، است. ولي با توجه به آثار نامطلوب زيست محيطي سيمان، ضرورت استفاده از ژئوپليمرها بدليل جنبه هاي مطلوب زيست محيطي به عنوان جايگزيني مناسب براي سيمان حائز اهميت مي باشد. در اين مطالعه از ژئوپليمر بر پايه آهك و نانومواد كه شامل نانوكلوئيدسيليس والياف مي باشد، براي تثبيت خاك كائولينيت استفاده شده است. پارامترهاي مختلف مانند نوع نانومواد، مقدار نانومواد، نسبت محلول فعال كننده قليايي و زمان عمل آوري به عنوان عوامل موثر بر رفتار نمونه هاي تثبيت شده مورد توجه قرار گرفت. براي ارزيابي تاثير ژئوپليمر و نانومواد بر رفتار مكانيكي نمونه ها، آزمايش مقاومت فشاري محدودنشده و مقاومت كششي وسيكل ذوب ويخ كه معيار اصلي مقايسه نمونه ها بوده اند، انجام شده است. از طرفي تحليل XRD و SEM جهت بررسي ريزساختاري خاك تثبيت شده، انجام گرفت. نتايج نشان مي دهد كه ژئوپليمر بر پايه الياف و نانومواد، جايگزين مناسبي براي مواد سيماني در تثبيت خاك هستند، طوري كه افزودن الياف و نانومواد به خاك باعث افزايش مقاومت و بهبود رفتار مكانيكي نمونه ها مي شود. از طرفي با افزايش ميزان نانومواد تا5 (درصد( و محلول قليايي، مقاومت فشاري و كششي نمونه ها افزايش مي يابد. مقاومت هاي به دست آمده، با مقاومت نمونه هاي تثبيت شده با سيمان مورد مقايسه قرار گرفته شده است. همچنين نتايج تحليل ريزساختاري نشان دهنده واكنش شديد افزودني هاي شيميايي و تشكيل ژل آلومينوسيليكاتي در تركيبات ژئوپليمري است كه خود باعث افزايش ظرفيت باربري خاك و تثبيت آن مي شود