آسيب شناسي پياده روي اربعين و رهيافت هاي تقويت آن

پياده روي اربعين‌ پديده اي فراملي‌، تاريخي‌، كثيرالابعاد، فرامذهبي‌ و بين‌رشته‌اي و داراي كاركردها و پيامدهاي گوناگون است‌ كه‌ از ديرباز اهميت‌ و اعتبار ويژه داشته‌ و ابررويداد تلقي‌ مي‌شود. مناسك‌ زيارتي‌ با اين‌ حجم‌ جمعيتي‌ از كشورها و فرهنگ‌هاي مختلف،‌ قطعاً با آسيب‌هايي‌ روبه‌رو مي‌شود. بر اين‌ مبنا، ضروري است‌ نگاهي‌ جامعه‌شناختي‌ به‌ آسيب‌هايي‌ كه‌ آن را تهديد مي‌كند، داشته‌ باشيم؛ تا بتوانيم‌ با شناخت‌ دقيق‌ و صحيح‌ آنها و حذف اين‌ آسيب‌ها، از پيامدها و آثار مخرب آسيب‌ جلوگيري كنيم‌. آسيب‌هايي‌ كه‌ پيادهروي اربعين‌ را تهديد مي‌كند عبارت از «تفاوت ها و تعارضات فرهنگي»‌، «رقابت‌ موكب‌هاي ايراني»‌ و «تخريب‌ الگوي سنتي‌ اربعين‌ عراقي»‌، «آسيب‌هاي اجتماعي»‌، «عرفي‌شدن»، «اسراف و تبذير»، «پسماندها و آلودگي‌ محيط‌ زيست»‌، «كم‌توجهي‌ به‌ واجبات دين»‌، «وجود فرقه‌هاي انحرافي»‌، «شكاف سني‌شيعي»‌ و «دولتي‌شدن اربعين» است‌.