نگاهي به پيشينه و ظرفيت مردم سالاري ديني و نقش آن در تحقق تمدن نوين اسلامي در افق ايران ۱۴۱۴

مردم سالاري ديني از شاخص هاي مهم حكومت در اسلام است. حكومت نبي اكرم صلي الله عليه و آله و امام علي عليه السلام به عنوان نمونه هاي تاريخي مردم سالاري ديني محسوب مي شوند كه از جمله مؤلفه هاي مردم سالاري در حكومت ايشان مي توان به بيعت به عنوان مهم ترين نماد مردم سالاري ديني و شاخص هاي ديگري چون عدالت، امنيت، آزادي بيان و ... اشاره كرد. در دوران معاصر و هم زمان با شكل گيري انقلاب مشروطه در ايران، برخي از صاحب نظران سعي در ارائه الگوي مردم سالاري ديني داشتند كه خط سير اين نظريه پردازي، مردم سالاري ديني را در سطح تقنين تعريف نمود و در نهايت با شكل گيري انقلاب اسلامي اين نظريه به صورت نظامند در ذيل نام جمهوري اسلامي عينيت يافت. در اين پژوهش سعي بر آن است ضمن بررسي سير تاريخي مردم سالاري در اسلام به اين سئوال پاسخ دهيم كه شاخص هاي مردم سالاري ديني در فرهنگ سياسي اسلام كدام است و نقش آن در ساخت تمدن نوين اسلامي و تحقق آن در افق 1414 ايران به عنوان پرچمدار نوزايي تمدن اسلامي چيست؟