شناسايي چهارچوب نظري رويكردهاي ساختاري و نهادي مديريت بحران اجتماع‎محور با استفاده از روش فراتركيب

در عصر جديد بحران‌هاي مختلف بر عرصه‌ زندگي جوامع سايه افكنده است. در حقيقت، امـــروزه هيچ جامعه‎اي نمي‎تواند مصون از بحران و پيامدهاي كوتاه و بلندمدت آن باشد. مديريت خطر بحران اجتماع‎محور تحت عنوان روشي جديد در مديريت بحران باهدف مشاركت تمام افراد جامعه به كار مي‎رود و يكي از رويكردهاي نوين در عرصه مخاطرات مي‎باشد. در اين نگرش كاهش خطر بحران يك هدف است و راهبرد اصلي آن ارتقا ظرفيت‎ها و منابع گروه‎هاي آسيب‎پذير اجتماع و كاهش آسيب‎پذيري آن‎ها در مقابله با بحران‎هاي آينده مي‎باشد. رويكردهاي فرعي مديريت بحران اجتماع‎محور؛ شامل رويكرد ساختاري و رويكرد نهادي مي‎باشد. رويكرد ساختاري به ساختارهاي اجتماعي - اقتصادي تأكيد دارد و مدل برنامه‎ريزي آن حمايتي است. رويكرد نهادي بر اساس مفهوم تاب‎آوري شكل‌گرفته و مدل برنامه‎ريزي آن هميارانه مي‎باشد. در اين پژوهش، جهت يافتن، شناسايي و استخراج مؤلفه‎هاي اصلي مديريت بحران اجتماع‎محور از روش تحليل محتواي كيفي با رويكرد قياسي و با بهره‎گيري از روش فراتركيب از طريق مطالعات كتابخانه‎اي استفاده شده است و هدف از آن دسته‎بندي مؤلفه‌ها و عوامل رويكردهاي فرعي مديريت بحران اجتماع‎محور تحت عنوان رويكرد ساختاري و رويكرد نهادي مي‎باشد. براي اين منظور، مؤلفه‌ها و عوامل رويكردهاي فرعي مديريت بحران اجتماع‎محور شناسايي شده و سپس توسط نرم‎افزار MAXQDA طبقه‌بندي گرديده است. جامعه آماري تحقيق متشكل از مقالات علمي‌پژوهشي چاپ شده در پايگاه‎هاي داده، نشريه‎هاي داخلي و خارجي مرتبط با موضوع پژوهش، از سال 2000 تا 2020 مي‎باشد. بر اساس نتايج مجموعاً 569 كد در محيط نرم‎افزار شناسايي شد كه از آن تعداد 324 كد مربوط به مولفه‎هاي رويكرد ساختاري و 245 كد مربوط به مولفه‎هاي رويكرد نهادي مديريت بحران اجتماع‎محور مي‎باشد.