تاثير تنش شوري بر مشخصه‌هاي مورفوفيزيولوژيكي برخي ژنوتيپ‌هاي انار

انار يكي از مهم‌ترين محصولات باغي است كه در بسياري از نقاط گرمسيري و نيمه گرمسيري دنيا كشت مي شود. در برخي باغات انار، تنش شوري يكي از مهمترين تنش هاي غير زيستي است كه با كاهش بهره وري به توليد انار آسيب مي رساند. اين پژوهش با هدف مقايسه مشخصه هاي رشدي بين ژنوتيپ هاي انتخابي شامل (1- ژنوتيپ چاه افضل، 2- وحشي بابلسر، 3- نرك لاسجرد سمنان 4- پوست سياه يزد، 5- ملس يزدي، 6- رباب نيريز) تحت تنش شوري، در قالب طرح بلوك هاي كامل تصادفي در سه تكرار در منطقه چاه افضل شهرستان اردكان انجام شد. در طول مدت اين آزمايش درختان با آب شور 0.5±9 دسي زيمنس بر متر هر 12 روز يك بار به صورت غرقابي آبياري شدند. براساس نتايج اين پژوهش و با توجه به كمترين ميزان نشت يوني، بالاترين محتواي رطوبت نسبي و پتاسيم، مقدار بالاي كلروفيل كل، كاروتنوئيد و نسبت سطح برگ، كمترين نسبت سديم به پتاسيم و درصد نكروزگي ژنوتيپ چاه افضل بيشترين سازگاري را نسبت به شرايط شوري داشت و پس از آن ژنوتيپ و ارقام پوست سياه، وحشي بابلسر، نرك لاسجرد، ملس يزدي و در نهايت رباب نيريز قرار داشتند. بر اساس نتايج تجزيه خوشه اي بيشترين شباهت بين ژنوتيپ ها براساس پارامترهاي ذكر شده در بالا بين ژنوتيپ نرك لاسجرد و ملس يزدي بود. بالاترين تفاوت بين ژنوتيپ چاه افضل با ساير ژنوتيپ ها مشاهده شد كه اين امر تفاوت معني دار برتري ژنوتيپ چاه افضل نسبت به ساير ژنوتيپ ها در بررسي مجموع صفات را نشان مي دهد. در مجموع با توجه به سازگاري و رشد مناسب اين ژنوتيپ ها در شرايط شور پيشنهاد مي گردد به عنوان پايه مورد استفاده قرار گيرند و ارقام ملس يزدي و رباب نيريز كه در شرايط شور نيز توليد گل و ميوه داشتند روي آن‌ها پيوند زده شوند.