اثرات غلظت هاي مختلف سرب بر برخي از پارامترهاي بيوشيميايي و فيزيولوژيكي گياه برنج (Oryza sativa L.)

سرب (Pb) نه تنها رشد و عملكرد گياه را تغيير مي دهد بلكه ممكن است خطرات بالقوه سمي براي سلامتي انسان داشته باشد. در تحقيق حاضر، تاثير غلظت هاي مختلف سرب (150 و 300 ميكرومولار) بر رشد و فرآيندهاي فيزيولوژيكي و بيوشيميايي گياه برنج تحت شرايط هيدروپونيك مورد بررسي قرار گرفتند. نتايج نشان دادند كه تيمارهاي سرب با تاثير منفي بر متابوليسم كلروفيل، باعث كاهش رنگيزه هاي فتوسنتزي و در نتيجه، كاهش رشد و بيومس گياه برنج شد. تنش سرب با افزايش تجمع پراكسيد هيدروژن و متيل گلي اكسال، باعث القاي تنش اكسيداتيو و آسيب به غشاهاي زيستي شد. افزايش غلظت سرب باعث افزايش تجمع سرب در گياه برنج شد كه با افزايش تجمع پرولين و فيتوكلاتين ها همراه بود. فعاليت آنزيم هاي آنتي اكسيدان و چرخه گلي اكسالاز در برگ گياه برنج تحت سميت سرب افزايش يافت. تيمارهاي سرب باعث تغيير سطح تركيبات آنتي اكسيدان غيرآنزيمي (گلوتاتيون و آسكوربيك اسيد) در برگ گياه برنج شد بطوري‌كه باعث كاهش نسبت هاي آسكوربيك اسيد احياشده به اكسيد شده و گلوتاتيون احياشده به اكسيده شده نسبت به گياهان شاهد شد. بنابراين، غلظت هاي 150 و 300 ميكرومولار سرب در خاك مي تواند تاثيرات منفي بر فرآيندهاي فيزيولوژيكي و متابوليك هاي مهم گياه برنج القا كند كه باعث كاهش رشد و بيومس گياه شود.