ارزيابي رشد و پاسخ هاي فيزيولوژيكي و بيوشيميايي گونه انحصاري توسكا‌ييلاقي (Alnus subcordata C. A. Mey.) به تنش خشكي

در اين تحقيق اثر تنش خشكي بر پارامترهاي ريخت شناسي، فيزيولوژيكي و بيوشيميايي گونه توسكا‌ييلاقي(Alnus subcordata C. A. Mey.) از گونه‌هاي چوبي انحصاري هيركاني ارزيابي شده است. آزمايش در قالب طرح كاملاٌ تصادفي بر روي نهال هاي يكساله و چهار سطح تنش خشكي (25% (تنش شديد)، 50% (تنش متوسط)، 75% (تنش خفيف) و 100% (بدون تنش) ظرفيت زراعي) در شرايط گلخانه انجام شد. نتايج نشان داد كه خشكي ميزان رشد و زي‌توده نهال ها را كاهش داد. ميزان افت در تيمار تنش شديد نسبت به شاهد در مشخصه هاي ارتفاع، قطر يقه، زي‌توده كل، سطح برگ و شاخص سطح ويژه برگ نهال ها به‌ترتيب 41.8، 40، 72.4 ،91.9 و 49.6 درصد بود و نسبت ريشه به اندام هوايي 53.3 درصد افزايش را نشان داد. با افزايش شدت تنش ميزان كلروفيل كل، كلروفيلa، كلروفيل b، كاهش تقريبي 50 درصدي و ميزان كارتنوئيدها كاهش 38.4 درصدي را نشان داد. محتواي نسبي آب نهال ها، افت33.50 و 24.9 درصد در تنش شديد و متوسط نسبت به شاهد داشتند. ميزان درصد افزايش پرولين و مالون دي آلدئيد در تيمار تنش نسبت به شاهد به ترتيب 169.8، 142.7 درصد بود. در تيمار تنش خفيف و متوسط ميزان افزايش فعاليت آنزيم سوپر اكسيد ديسموتاز به‌ترتيب 25و36 درصد و پراكسيداز 140 و 148 درصد مشاهده شد. داده‌هاي اين تحقيق نشان مي دهد كه نهال‌هاي توسكا‌ييلاقي (گونه اي تا حدودي حساس به خشكي) توانسته اند در سطح تيمار تنش خفيف و متوسط به كمك مكانيسم‌هاي تحمل به خشكي مانند كاهش رشد و زي‌توده، افزايش نسبت ريشه به اندام هوايي و افزايش نسبي فعاليت هاي آنزيمي با تنش مقابله كنند.