اثر پيش تيمار پراكسيدهيدروژن و محلول‌پاشي مس بر برخي خصوصيات فيزيولوژيكي و عملكرد كمي ذرت هيبريد سينگل كراس 704 تحت تنش كمبود آب

به‌منظور بررسي اثر كاربرد پيش تيمار پراكسيدهيدروژن و محلول‌پاشي مس بر برخي صفات فيزيولوژيكي و عملكرد كمي ذرت تحت تنش كمبود آب، آزمايشي به صورت كرت هاي دو بار خرد شده در قالب طرح بلوك‌هاي كامل تصادفي با چهار تكرار طي سال هاي زراعي 97-1396 و 98-1397 در مزرعه اي واقع در شهرستان باغملك اجرا شد. كرت اصلي رژيم آبياري با 4 سطح نرمال، قطع آبياري 40 ، 55 و 70 روز بعد از ظهور تاسل، كرت فرعي محلول‌پاشي مس با دو سطح شاهد و 30/0 كيلوگرم خالص در هكتار از منبع سولفات مس 50 درصد 25 روز بعد از ظهور تاسل و كرت فرعي فرعي تيمار بذر با پراكسيد هيدروژن با 3 سطح شاهد،30 و 60 ميلي‌مولار بود. نتايج نشان داد كه برهم‌كنش سه‌گانه رژيم آبياري، محلول‌پاشي مس و پراكسيدهيدروژن بر محتوي كلروفيل a، كلروفيل b، كارتنوئيد كل، فعاليت كاتالازي، ارتفاع بوته، تعداد دانه در رديف و عملكرد دانه در سطح احتمال يك درصد معني دار بود. بيشترين ارتفاع بوته و تعداد دانه در رديف از تيمارهاي محلول‌پاشي مس و كاربرد 60 ميلي‌مولار پراكسيدهيدروژن در شرايط آبياري نرمال حاصل شد. همچنين بيشترين عملكرد دانه (07/9530 كيلوگرم در هكتار) در شرايط آبياري نرمال و محلول‌پاشي مس و كاربرد 60 ميلي‌مولار پراكسيدهيدروژن حاصل شد كه نسبت به قطع آبياري 40 روز بعد از ظهور تاسل و عدم محلول‌پاشي مس و عدم كاربرد پراكسيدهيدروژن حدود 42 درصد افزايش نشان داد. فعاليت كاتالازي در شرايط قطع آبياري 40 روز بعد از ظهور تاسل و محلول‌پاشي مس و كاربرد 30 ميلي‌مولار پراكسيدهيدروژن حدود 67 درصد نسبت به شرايط آبياري نرمال و شاهد افزايش يافت. به طور كلي نتايج آزمايش نشان داد كه محلول‌پاشي مس و كاربرد 60 ميلي‌مولار پراكسيدهيدروژن در شرايط رطوبتي مناسب مي تواند موجب افزايش مقدار كلروفيل، عملكرد دانه و در كل بهبود توليد ذرت شود.