نقش ميانجي واكنش‌ هاي رواني مقاومت و تسليم در رابطه بين ادراك از سبك‌ هاي فرزند پروري و پيوند والديني با رفتار جامعه ‌پسند

پژوهش حاضر با هدف بررسي نقش ميانجي واكنش ‌هاي رواني تسليم و مقاومت در رابطه بين ادراك از سبك‌هاي فرزندپروري و پيوند والديني با رفتار جامعه‌پسند انجام شد. روش مطالعه حاضر از نوع توصيفي‌همبستگي بود. جامعه اين پژوهش را تمامي دانش‌آموزان پسر در مقطع دوم دبيرستان در مناطق 2 و 5 شهر تهران، در سال تحصيلي 1401- 1400، تشكيل مي‌دادند، كه از ميان آن‌ها به روش نمونه‌گيري تصادفي چندمرحله‌اي، تعداد 258 نفر انتخاب و وارد تحليل شدند و پرسش‌نامه‌هاي سبك‌هاي فرزندپروري، پيوند والديني، واكنش رواني و رفتار جامعه‌پسند را پاسخ دادند. تجزيه‌وتحليل داد‌ه‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS و AMOS به روش تحليل مسير انجام گرفت. نتايج نشان داد، بين ادراك از سبك‌هاي فرزندپروري، پيوند والديني، واكنش رواني و رفتار جامعه‌پسند رابطه وجود دارد. به عبارتي، سبك‌هاي والديني مستبد بر روي رفتار جامعه‌پسند، به طور مستقيم و غيرمستقيم داراي اثرات منفي و معنادار است و با افزايش واكنش رواني ، باعث كاهش رفتار جامعه پسند مي شود. سبك والديني مقتدر و پيوند والديني به واسطه واكنش رواني، بر رفتار جامعه‌پسند اثرات غيرمستقيم معنادار مي‌گذارد و با كاهش واكنش رواني باعث افزايش رفتار جامعه پسند مي شود. لذا از طريق هدايت سبك‌هاي والديني مي‌توان به منظور ارتقاي رفتار جامعه‌پسند در نوجوانان و كاهش واكنش‌هاي رواني در آن‌ها، كه در آينده‌شان تأثير بسزايي دارد، اقدام كرد.