فراتحليل مطالعات تجربي عوامل اثرگذار بر توانمندسازي اجتماعي در ايران

مطالعۀ پيش‌رو درصدد تحليل مجدد و تلخيص آماري مجموعه‌ تحقيقات پيشين در زمينۀ پديدۀ توانمندسازي اجتماعي به عنوان يكي از مفاهيم اصلي توسعه است. به عبارتي، به دنبال آن است كه براساس مطالعات و تحقيقات كمي پيشين، عوامل مؤثر بر توانمندسازي اجتماعي و ميزان اين تأثيرگذاري را احصاء نمايد. اين مطالعۀ با كاربست روش فراتحليل به عنوان يكي از انواع روش‌هاي مرور تحقيقات سعي دارد به سوال اصلي پژوهش پاسخ دهد. جهت اجرايي كردن فراتحليل كليه تحقيقات معتبر علمي در سطح داخلي از سال 1386 تا 1399 به عنوان جامعۀ آماري تحقيق انتخاب و با مطالعۀ تمامي اسناد بدست آمده، نهايتاً 23 سند جهت انجام فراتحليل مناسب تشخيص داده شد. تجزيه و تحليل داده‌هاي بدست آمده از اسناد مزبور با استفاده از نرم‌افزار فراتحليل (CMA2) صورت پذيرفت. يافته‌هاي تحقيق در دو بخش يافته‌هاي توصيفي و يافته‌هاي حاصل از فراتحليل ارائه شد. يافته‌هاي حاصل از تركيب شدت اثر، نشان مي‌دهد كه متغيرهاي پايگاه-اقتصادي اجتماعي و مشاركت اجتماعي به ترتيب با اندازۀ اثرات تركيبي معادل 0.436 و 0.434 در حد متوسط بر ميزان توانمندسازي اجتماعي اثرگذار بوده‌اند. هم‌چنين از ميان متغيرهاي مورد بررسي متغير سن كمترين اثر را بر ميزان توانمندسازي اجتماعي داشته و اثرگذاري آن نيز به صورت منفي بوده است.