سرمايه اجتماعي خانواده، حلقه مفقوده در فهم تجارب زيسته زنان در مواجهه با سرطان

علي‌رغم گسترش كمي اسناد، مقالات و محافلي كه بطور روزافزوني از مفهوم سرمايه‌اجتماعي بعنوان راهكاري براي ارتقاء سلامتي ياد مي‌كنند، سرمايه اجتماعي خانواده، حلقه گمشده در مطالعات اين حوزه مي‌باشد. خانواده، بستر شكل‌گيري تجارب و فهم افراد بوده، بروز بيماري مي‌تواند اين فضا، پيوندها و معاني هم‌بسته به آن را متاثر سازد. معاني و تجارب زنان بيش از مردان، در مقايسه با فضاي بيروني، در ارتباط با اين فضا شكل گرفته، لذا، سرمايه‌اجتماعي خانواده، مهمترين منبع حمايتي آنان بويژه در مواجهه با چالش‌هايي چون بيماري مي‌باشد. در اين پژوهش، براي فهم ادراك و تجارب زيسته زنان مبتلا به سرطان و خانواده آنها از پيوندهاي خانوادگي در مواجهه با سرطان، از رويكرد كيفي با تاكيد بر روش پديدارشناسي تفسيري استفاده شد. داده‌هاي ميداني با استفاده از تكنيك مصاحبه و معيار اشباع داده از زنان مبتلا به سرطان مراجعه‌كننده براي درمان به بيمارستان اميد شهر اروميه و مراقب و همراه خانوادگي بيمار گردآوري گرديد. تحليل و كدگذاري داده‌ها نشان مي‌دهد، مضاميني مانند گسست در اركان سرمايه اجتماعي خانواده؛ اول مادر، آخر همسر و سرمايه اجتماعي منفي در تجارب مشاركت‌كنندگان، بيانگر نتايج نامطلوب سرمايه اجتماعي درون خانواده بر سلامتي زنان مبتلا به سرطان مي‌باشد. مضمونهاي قاعده خاموشي/ اعتراض، انسجام در وضعيت اضطراري و ميانجيگري پنهان نيز، نشان مي‌دهد، سرمايه اجتماعي نيز متقابلا از بيماري تاثير پذيرفته و تحت‌تاثير آن، تا حدودي نيز تقويت گرديده است.