مصاديق آيات نُه‌ گانه (تِسْعَ آيَات) حضرت موسي(ع) از منظر مفسران

در دو آيه از آيات قرآن كريم تعبير «تسع آيات» به حضرت موسي (ع) نسبت داده شده است. برخي از مفسران، مصاديق آنها را احكام و قوانين اما اكثر مفسران مصاديق آنها را معجزات آن حضرت دانسته‌اند ولي در معرفي مصاديق آنها اختلاف كرده‌اند. برخي ديدگاه تفصيل ميان سوره نمل و سوره اسراء را اختيار كرده‌اند. آنان كه مصاديق آنها را معجزات مي‌دانند دو دسته هستند يكي مطالب غير قرآني را در شمارش دخيل كرده‌اند، مانند: اينكه برخي در اين امر، مبنا را ديدگاه تورات قرار داده‌اند. گروه ديگر فقط از آيات قرآن استفاده كرده‌اند. برخي از اين گروه با توجه به پنج معجزه مذكور در آيه 133 سوره اعراف در چهار معجزه باقي‌مانده اختلاف كردند ولي غالب مفسران با افزودن دو معجزه عصا و يد بيضاء به اين پنج معجزه، اختلاف را بر سر دو مصداق باقي‌مانده برده‌اند. اين نوشتار با روش توصيفي ـ تحليلي و با بررسي ديدگاه‌هاي مختلف با تقريري نو در ارائه ملاك جامع اين مصاديق، بر اين باور است كه اين دو مصداق، قحطي و شكافته شدن دريا است.