متغيّرهاي امنيت‌ساز در حكومت اسلامي بر پايه تحليل محتواي سوره توبه

مقتضاي جامعيّت و جاودانگي دين اسلام، عنايت به شئونات اساسي زيست بشري از جمله مسئله امنيت است كه به‌طور ويژه در سوره توبه، به آن پرداخته شده است. بازخواني فضاي امنيتي حكومت نبوي و كشف متغيّرهاي امنيت‌ساز آن، هدف تحقيق حاضر است كه با روش تحليل محتواي سوره توبه پيگيري شده است. مجموعه‌اي از متغيّرها در دو سطح عمده ملت و دولت حاصل آمد كه 65 درصد ناظر به سطح دولت است. طبقه‌بندي متغيرها در سطح دولت به دو محور راهبردهاي كلي (40%) و راهبردهاي خاص (60%) شامل سه حوزه عمده حكمراني نظير اقتصاد (9%)، ارتباطات (31%) و دفاع (60%)، از جمله يافته‌هاي تحقيق است. پرداخت همه‌جانبه سوره توبه به همه ابعاد بينشي و كنشي (تئوري و راهبرد)، ملت و دولت، راهبردهاي خاص و عامّ، نشان از نگاه جامع آن به مسئله امنيت دارد كه انگاره غرض امنيتي آن را اثبات مي‌كند. تحقيق حاضر تلاشي تدبري ـ تفسيري در راستاي تفسير ساختاري و فقه حكومتي است كه با ارائه الگوي حكمراني مبتني بر اين متغيّرها مي‌تواند سند ارزشمندي جهت تعريف و ارزيابي معيارهاي امنيتي در حكومت اسلامي باشد.