تاملي در وجوه پديدارشناسانه مينيماليسم در گستره طراحي گرافيك

مينيماليسم با شعار كم ترين، بيش ترين است نگرش و سبكي است كه مشخصه اصليِ آن بيانِ ذاتِ چيزها در عين اختصار است. اين مفهوم با فلسفه ذواتِ ادموند هوسرل در پديدارشناسي كه با شعار بازگشت به خودِ چيزها از طريق اپوخه و تحويل پديدارشناسانه ميسر مي شود؛ در هماهنگي بوده و شايد بتوان بيش ترين نمودِ آن در هنرها را در ذاتِ طراحي گرافيك جست وجو كرد. به اين ترتيب، آثار طراحي آگهي تبليغاتي به عنوان يكي از مهم ترين زيرشاخه هاي طراحي گرافيك مي تواند نظرگاه مناسبي براي بررسي اين رابطه باشد. مي توان پرسش را به اين نحو مطرح كرد كه چه رابطه اي ميان وجوه پديدارشناسانه مينيماليسم و طراحي و درك آثار در گستره طراحي گرافيك وجود دارد؟ و اختصار در بيانِ مينيمال چگونه با مفهوم ذات ‌بينيِ پديدارشناسانه هوسرل مي تواند پيوند برقرار كند؟ مقاله حاضر در پي آن بوده كه با تكيه بر مفاهيم كليدي در انديشه پديدارشناسي هوسرل، نحوه ظهور و بروز آن ها را در خلق آثار مينيمال در بستر طراحي گرافيك دنبال كند. در اين راستا، ابتدا مروري بر مفاهيم اصليِ روش پديدارشناسي هوسرل مانند اپوخه، تحويل پديدارشناسانه و بررسي ذوات صورت پذيرفته و سپس تجلي آن ها در خلق، تجربه تصوير و دريافتِ آثارِ طراحي گرافيك تبيين و توصيف شده است. نمونه هايي از اين آثار از طريق نمونه ‌گيري شدت، به عنوان راهبردي از نمونه‌ گيري هدفمند در پژوهش كيفيِ حاضر در راستاي مفاهيم انتخاب و با تكيه بر روش توصيفي-تحليلي ارائه گشته است. نتيجه اين مطالعه نشان داده است كه بيان مينيمال در گستره طراحي گرافيك را مي توان نوعي بيان پديدارشناسانه در نظر گرفت كه از طريق شهود ذات و ديدنِ ساختارهاي بنيادين پديدارها به ويژه با توجه به مولفه ضرورت ذاتي، امر طراحي را صورت داده و همراهي مخاطب را تا تجربه تصوير به دنبال داشته است.